эй сиришта ғаму дарди ту ба обу гули ман

ای سرشته غم و درد تو به آب و گل من

Сӯхт дар оташи ҳиҷрони ту мискини дили ман

سوخت در آتش هجران تو مسکین دل من

эй сиришта ғами гипоу кдк дар дили ман

ای سرشته غم گیپا و کدک در دل من

Сӯхт дар оташи бирёни дил бе ҳосили ман

سوخت در آتش بریان دل بی حاصل من

Мушкилам буд ки дар ҳалқаи гипо чаҳ буд

مشکلم بود که در حلقه گیپا چه بود

Ҳал шуд аз давлати нон , шукри худои мушкили ман

حل شد از دولت نان، شکر خدا مشکل من

Фикри кари дам ки дигар нон нахӯрам рӯзӣ чанд

فکر کر دم که دگر نان نخورم روزی چند

Дил бихандед чу гул бар сухани ботили ман

دل بخندید چو گل بر سخن باطل من

Чун ҳиҷоби ману бирёни ҳамаи нон тнк аст

چون حجاب من و بریان همه نان تنک است

Ходим аз баҳри худо дафъ кун ин ҳоили ман

خادم از بهر خدا دفع کن این حائل من

Буи ӯ марҳам ҷон аст бибин сӯфӣ ро

بوی او مرهم جان است ببین صوفی را

Ҳаст агар қомати зноҷи балои дили ман

هست اگر قامت زناج بلای دل من