Нонавишта монда аст

نانوشته مانده است

Дар ҷавоб ӯ

در جواب او

Он кас ки хӯрд косаи аўмоҷи сайри доғ

آن کس که خورد کاسه اوماج سیر داغ

Аз ваии аҷаби мадори ту ошуфтагии димоғ

از وی عجب مدار تو آشفتگی دماغ

Саҳни мзъФрӣ ки ба даст оварад касе

صحن مزعفری که به دست آورد کسی

Дорад дилаши зи лиззату айши ҷаҳони фироқ

دارد دلش ز لذت و عیش جهان فراغ

Чун злбё нигоҳ кун андари тамоми даҳр

چون زلبیا نگاه کن اندر تمام دهر

Нашукуфтааст як гули аҳмари зи ҳеҷ боғ

نشکفته است یک گل احمر ز هیچ باغ

Қаннодро нигар ки дар он шишаҳои ӯ

قناد را نگر که در آن شیشه های او

Рухшандаи қурси сандал ва лимуаст чун чароғ

رخشنده قرص صندل و لیموست چون چراغ

эй хуррами он замон ки буд бар ҳалими гарм

ای خرم آن زمان که بود بر حلیم گرم

Дар пеш ман кашида буд матбахии аёғ

در پیش من کشیده بود مطبخی ایاغ

Туршӣ чу бо биринҷ мзъФр бидид гӯшт

ترشی چو با برنج مزعفر بدید گوشت

Гуфто қарин шудаст ба ҳам андалебу зоғ

گفتا قرین شدست به هم عندلیب و زاغ

Чун меҳр даъват аст сиришта ба ҷон ӯ

چون مهر دعوت است سرشته به جان او

Сӯфӣ ба даҳр чора надорад азин балоғ

صوفی به دهر چاره ندارد ازین بلاغ