Дил меравад зи дастами соҳибдилони худо ро

دل می رود ز دستم صاحبدلان خدا را

Дардо ки роз пинҳон хоҳад шуд ошкоро

دردا که راز پنهان خواهد شد آشکارا

Имрӯз бенўоӣим эй матбахии худо ро

امروز بی نوائیم ای مطبخی خدا را

Бар бор на ту акнӯн ин деги моси во ро

بر بار نه تو اکنون این دیگ ماس وا را

Розӣ ки ҳаст пинҳони андари даруни гипо

رازی که هست پنهان اندر درون گیپا

Дардо ки аз шамемаш хоҳад шуд ошкоро

دردا که از شمیمش خواهد شد آشکارا

Ҳар кори рӯз меод ояд насиб ҳар кас

هر کار روز میعاد آید نصیب هر کس

Гуё ки лӯт хӯрдан гашта ҳаволаи мо ро

گویا که لوت خوردن گشته حواله ما را

Дар иштиёқи ҳалво девона гаштаам ман

در اشتیاق حلوا دیوانه گشته ام من

Акнӯн ба дасти ман на занҷири злбё ро

اکنون به دست من نه زنجیر زلبیا را

Аз сарнавишти кӯла , дўшоб рафт дар дег

از سرنوشت کوله، دوشاب رفت در دیگ

«гар ту наме писандӣ тағйир кун қазоро »

«گر تو نمی پسندی تغییر کن قضا را»

эй матбахии бқоӣӣ дар даъватат набинам

ای مطبخی بقائی در دعوتت نبینم

« некӣ ба ҷои ёрони фурсати шумори моро »

«نیکی به جای یاران فرصت شمار ما را»

Он дам ки лӯти хорон дар маҷмаъӣ нишинанд

آن دم که لوت خواران در مجمعی نشینند

Бошад ки ёди оранди сӯфии бенаво ро

باشد که یاد آرند صوفی بینوا را