Ҷон , бе ҷамоли ҷонони майл ҷинон надорад

جان، بی جمال جانان میل جنان ندارد

Он кас ки ин надорад ҳқо ки ҷон надорад

آن کس که این ندارد حقا که جان ندارد

Ҳар гурусна ки ин дам дар суфра нон надорад

هر گرسنه که این دم در سفره نان ندارد

Ҳқо ки метавон гуфт ӯро ки ҷон надорад

حقا که می توان گفت او را که جان ندارد

Бо каллаҳои бирён мекард узрхоҳӣ

با کله های بریان می کرد عذرخواهی

Ин каллаҳои қандӣ аммо забон надорад

این کله های قندی اما زبان ندارد

Розӣ ки ҷӯш бўраҳ дорад даруни сина

رازی که جوش بوره دارد درون سینه

Санбусаро бифармо каз мо ниҳон надорад

سنبوسه را بفرما کز ما نهان ندارد

Гулҳо шукуфта дидам аз злбё ба бозор

گلها شکفته دیدم از زلبیا به بازار

Комрўзи ҳеҷ халқӣ дар бӯстон надорад

کامروز هیچ خلقی در بوستان ندارد

Девона гашта халқӣ дар иштиёқи зноҷ

دیوانه گشته خلقی در اشتیاق زناج

Ин сарви сояпарвар чун боғбон надорад

این سرو سایه پرور چون باغبان ندارد

намехонд дӯши шеърии гирёни кабоб аз сӯз

می خواند دوش شعری گریان کباب از سوز

Дар пеш нон форуманд гуё раво Н надорад

در پیش نان فروماند گویا روا ن ندارد

Ороми ҷон муштоқ бошад биринҷу ҳалво

آرام جان مشتاق باشد برنج و حلوا

Бо нон хушк созад сӯфӣ чу он надорад

با نان خشک سازد صوفی چو آن ندارد