Насиби мо з май лаъл дӯст гашта хумор

نصیب ما ز می لعل دوست گشته خمار

Кунем ҷон ба сару кори ишқи охири кор

کنیم جان به سر و کار عشق آخر کار

Хушаст сҳнки бғроу қалия бисёр

خوش است صحنک بغرا و قلیه بسیار

Агар ба даст ту уфтад зиҳии саодати ёр

اگر به دست تو افتد زهی سعادت یار

Збс ки бардаи зи дуздии зи халқи дили бирён

زبس که برده ز دزدی ز خلق دل بریان

Кашидаанд чу дуздон аз оташ бар сари дор

کشیده اند چو دزدان از آتش بر سر دار

Бисӯзад ар кашами оҳии зи шавқи нону кабоб

بسوزد ار کشم آهی ز شوق نان و کباب

зи оташи дили маҷрӯҳи ман дару девор

ز آتش دل مجروح من در و دیوار

Гуҳи интизору гуҳии оҳи сард дар ғами нон

گه انتظار و گهی آه سرد در غم نان

Дилӣ ки гурусна бошад кашад азин бисёр

دلی که گرسنه باشد کشد ازین بسیار

Чу ҳаст мояи умри шарифи ман бирён

چو هست مایه عمر شریف من بریان

Ҳазор оҳ , нагаштам зи умри бархӯрдор

هزار آه، نگشتم ز عمر برخوردار

Биор барра , агар мос нест бо кангар

بیار بره، اگر ماس نیست با کنگر

Ки хуш буд ба каф дар ояд ин гули бихор

که خوش بود به کف در آید این گل بیخار

Бигӯед ин ба ту сӯфӣ касе ки сайр шудам

بگوید این به تو صوفی کسی که سیر شدم

зи баҳр ӯ бикун ин дами ҳазор истиғфор

ز بهر او بکن این دم هزار استغفار