Баъӣд гашта марои васли он парии рухсор

بعید گشته مرا وصل آن پری رخسار

зи ҷони хеши баъӣдам , маро ба ид чаҳ кор

ز جان خویش بعیدم، مرا به عید چه کار

Агар ба харбузаи хусравии шӯии ту дўчор

اگر به خربزه خسروی شوی تو دوچار

Бануш ончии туоне ва ҳеҷ шарми мадор

بنوش آنچه توانی و هیچ شرم مدار

Чу хуш ба даст ту уфтад шаҳид кун худ ро

چو خوش به دست تو افتد شهید کن خود را

Сабоҳи сҳнки шафтолуе чу ғабғаби ёр

صباح صحنک شفتالویی چو غبغب یار

Куҷо ба себ кунад майли андарин олам

کجا به سیب کند میل اندرین عالم

Касе ки рӯй баӣ дорад ин замони зи анор

کسی که روی بهی دارد این زمان ز انار

Касе ки сҳнк ангур диду нони тнк

کسی که صحنک انگور دید و نان تنک

Зиҳии саодати ҷовиду давлати ҳамвор

زهی سعادت جاوید و دولت هموار

Агар бааста гирифтор гаштааст рутаб

اگر به استه گرفتار گشته است رطب

Макун ту айб ки бошад ҳамеша бо гули хор

مکن تو عیب که باشد همیشه با گل خار

Шифои иллати сафро чу олу ангураст

شفای علت صفرا چو آلو انگورست

зи баҳр ӯ ҳама сафро кунад дилами сад бор

ز بهر او همه صفرا کند دلم صد بار

Бануш то ки нафасро дигар набошад роҳ

بنوش تا که نفس را دگر نباشد راه

Рисӣ ба себи ҳусайнии ту сўФёи зинҳор

رسی به سیب حسینی تو صوفیا زنهار