Ман шикастаи гушойам ба сад ҳазор забон

من شکسته گشایم به صد هزار زبان

Санои ҳазрати зоти худои куну макон

ثنای حضرت ذات خدای کون و مکان

Мқсмӣ ки фикандаст суфраи рӯзӣ

مقسمی که فکندست سفره روزی

ЗлтФи оми худ аз қоф то ба қофи аён

زلطف عام خود از قاف تا به قاف عیان

Зснг карда падедори об бе кайфӣ

زسنگ کرده پدیدار آب بی کیفی

Зхоки тираи ҳазорон ҳазор гардаи нон

زخاک تیره هزاران هزار گرده نان

зи чӯби хушк ки оташ буд бирав аввалӣ

ز چوب خشک که آتش بود برو اولی

Бибин ки мива падедор кард чанд алвон

ببین که میوه پدیدار کرد چند الوان

Фусурда кард ҷаҳонроу ях падед оварад

فسرده کرد جهان را و یخ پدید آورد

Барои шарбату оби хунак ба тобистон

برای شربت و آب خنک به تابستان

Асал падед кунад ӯ зи неши занбӯрӣ

عسل پدید کند او ز نیش زنبوری

зи шохи нешикар ва қанд кардааст аён

ز شاخ نیشکر و قند کرده است عیان

Ман фақири чгўим ба ин забон ки марост

من فقیر چگویم به این زبان که مراست

Кадоми неъмат ӯро дар оварам ба баён

کدام نعمت او را در آورم به بیان

Чу дарди ҷўъ ниҳонаст рӯзу шаб ба дилам

چو درد جوع نهان است روز و شب به دلم

Ба зикри атъима имрӯз мекунам дармон

به ذکر اطعمه امروز می کنم درمان

Ҳамаи баёни нъмҳоӣ ӯ кунад сӯфӣ

همه بیان نعمهای او کند صوفی

Ки зикри айш буд нисфи айш дар даврон

که ذکر عیش بود نصف عیش در دوران