Агар он тарки широзӣ ба дасти оради дили мо ро

اگر آن ترک شیرازی به دست آرد دل ما را

Ба холи ҳиндӯяши бахшами Самарқанду Бухоро ро

به خال هندویش بخشم سمرقند و بخارا را

Наҳй бар бор дар пешам чу рӯзии деги ҳалво ро

نهی بر بار در پیشم چو روزی دیگ حلوا را

Зғми андари амонсозӣ дили мискини шайдо ро

زغم اندر امان سازی دل مسکین شیدا را

Агар рӯзӣ ба чанг ояд марои саҳнии змоҳичаҳ

اگر روزی به چنگ آید مرا صحنی زماهیچه

Ба буии қалияаш бахшами ҷаҳону малики уқбо ро

به بوی قلیه اش بخشم جهان و ملک عقبی را

Ҳазорон ҷони муштоқони фидоӣ матбахӣ бошад

هزاران جان مشتاقان فدای مطبخی باشد

Ба пеш суфра бурдоронгар оради саҳни бғро ро

به پیش سفره برداران گر آرد صحن بغرا را

Дили пажмурдаи моро ҳаёт аз буи нон бошад

دل پژمرده ما را حیات از بوی نان باشد

Биор ар нестат бовар , бибин феъли масеҳо ро

بیار ار نیستت باور، ببین فعل مسیحا را

Чунон муштоқи бирёнам ки дар бозори таббохон

چنان مشتاق بریانم که در بازار طباخان

намедонам ман мискин ки то чун май нуҳуми по ро

نمی دانم من مسکین که تا چون می نهم پا را

Агар як хӯшаи ангурӣ ба даст уфтад маро , фахрӣ

اگر یک خوشه انگوری به دست افتد مرا، فخری

Ба чашми андар наме орм дигар ақди сурайё ро

به چشم اندر نمی آرم دگر عقد ثریا را

Шамеми қалияу бғро чу рӯзӣ башнавад сӯфӣ

شمیم قلیه و بغرا چو روزی بشنود صوفی

Шавад маст ва диҳад бар боди тасбеҳу мусалло ро

شود مست و دهد بر باد تسبیح و مصلی را