Лаби лаъли ту шифои дил беморон аст

لب لعل تو شفای دل بیماران است

Ҳар киро нест ғаму дарди ту бемор он аст

هر که را نیست غم و درد تو بیمار آن است

Ваа ки имрӯз чу полудаи дилам ларзон аст

وه که امروز چو پالوده دلم لرزان است

Ки ба ногуҳи брбоинд , чу дар дукон аст

که به ناگه بربایند، چو در دکان است

Ҳеҷ доне ки чаро дунба буд дар паии гӯшт

هیچ دانی که چرا دنبه بود در پی گوشت

Ҳаст ин чокари дерина ва ӯ султон аст

هست این چاکر دیرینه و او سلطان است

Гар фурушанд ба малики ду ҷаҳони як гипо

گر فروشند به ملک دو جهان یک گیپا

Бихари имрӯзи ту эй хоҷа ки бас арзон аст

بخر امروز تو ای خواجه که بس ارزان است

Чанд гӯйӣ ки маро ҳаст ҳаваси оби ҳаёт

چند گویی که مرا هست هوس آب حیات

Беҳтар аз оби ҳаёти артлбии ин нон аст

بهتر از آب حیات ارطلبی این نان است

Гар бисӯзад макунаш айби ту эй ёри азиз

گر بسوزد مکنش عیب تو ای یار عزیز

Дил савдо зада чун дар ҳавас бирён аст

دل سودا زده چون در هوس بریان است

Гар чаҳ бо гӯшти баробар шуда ,гар таббох

گر چه با گوشت برابر شده، گر طباخ

Кард сад пораи танишроу сазоӣ он аст

کرد صد پاره تنش را و سزای آن است

Ҳар чаҳ гӯйанд зи шавқи асалу қалияи биринҷ

هر چه گویند ز شوق عسل و قلیه برنج

Дар дили сӯфӣ савдо зада сад чандон аст

در دل صوفی سودا زده صد چندان است