Субҳи давлат май дамад бар хез аз хоб эй надим

صبح دولت می دمد بر خیز از خواب ای ندیم

Бас ки хоҳад рафт бар болои хоки мо насим

بس که خواهد رفت بر بالای خاک ما نسیم

Аз сабои андари машом ҷонам омад ин шамем

از صبا اندر مشام جانم آمد این شمیم

Буи ҷонаст ин бигӯ ё накҳати оши ҳалим

بوی جان است این بگو یا نکهت آش حلیم

Дӯш дар қурс қамар медидам ва дар гарда Эй

دوش در قرص قمر می دیدم و در گرده ای

Фарқ натавон кард гуё ҳаст себӣ бо ду ним

فرق نتوان کرد گویا هست سیبی با دو نیم

Иллатамро саҳн бғро созаду оби хунак

علتم را صحن بغرا سازد و آب خنک

Ба намегардад тани ман аз мудовои ҳаким

به نمی گردد تن من از مداوای حکیم

Чун биринҷи зарду қанд суда ояд дар назар

چون برنج زرد و قند سوده آید در نظر

Ёрб аз ҳамкосае андари амони дор эй Карим

یارب از همکاسه ای اندر امان دار ای کریم

Офтоби нони баромади боз аз қаъри танур

آفتاب نان برآمد باز از قعر تنور

« субҳи давлати ?бардамӣад аз хоб бархез эй надим »

«صبح دولت بردمید از خواب برخیز ای ندیم»

Коса туршӣ фитод имрӯз дар пеши рақиб

کاسه ترشی فتاد امروز در پیش رقیب

Аз куҷо пайдо шуд онҷои он сияҳи бахти раҷим

از کجا پیدا شد آنجا آن سیه بخت رجیم

Дӯш май ҷустами ман аз сӯфии нишон роҳ аст

دوش می جستم من از صوفی نشان راه است

Рӯ ба матбах кард ва гуфт инаст роҳи мустақӣм

رو به مطبخ کرد و گفت این است راه مستقیم