Збс ки бўрқми андар замир ме ояд

زبس که بورقم اندر ضمیر می آید

зи матбахии снхнми буи сайр ме ояд

ز مطبخی سنخنم بوی سیر می آید

Маро чу ёди зи нон ба шер ме ояд

مرا چو یاد ز نان به شیر می آید

Ҳавои тоси асал дар замир ме ояд

هوای طاس عسل در ضمیر می آید

Бидӯз бар тани бирён , биор нони тнк

بدوز بر تن بریان، بیار نان تنک

Қабои чуст ки бас беназир ме ояд

قبای چست که بس بی نظیر می آید

Абири боз бар оташ наме наад аттор

عبیر باز بر آتش نمی نهد عطار

Магари зи матбахи мо буи сайр ме ояд

مگر ز مطبخ ما بوی سیر می آید

Чаҳ ҳолатӣ аст надонам ба даҳри кангар ро

چه حالتی است ندانم به دهر کنگر را

Ки ӯ ҷавон шуда дар мос ва пер ме ояд

که او جوان شده در ماس و پیر می آید

Магӯ ки баҳр чаҳ урён буд чунин риўоҷ

مگو که بهر چه عریان بود چنین ریواج

Ки ӯ зъини биёбон асир ме ояд

که او زعین بیابان اسیر می آید

зи Ямани гардаи нони байн ки шамсии афлок

ز یمن گرده نان بین که شمسی افلاک

Ба чашми сӯфии мискин ҳақир ме ояд

به چشم صوفی مسکین حقیر می آید