Имрӯзи дигарам ба фироқи ту шом шуд

امروز دیگرم به فراق تو شام شد

Дар орзӯӣ рӯй ту умрам тамом шуд

در آرزوی روی تو عمرم تمام شد

Дар суфра буд гарда чанде тамом шуд

در سفره بود گرده چندی تمام شد

Фикрӣ бикун ки рафт нҳорӣ ва шом шуд

فکری بکن که رفت نهاری و شام شد

Туршӣ чу бо мавиз сияҳ дид гӯшт гуфт

ترشی چو با مویز سیه دید گوشت گفت

Бози ин сиёҳ рӯй ғулом ғулом шуд

باز این سیاه روی غلام غلام شد

Омад шаб ва ба матбах мо нест оташӣ

آمد شب و به مطبخ ما نیست آتشی

эй дидаи поси дор ки хобат ҳаром шуд

ای دیده پاس دار که خوابت حرام شد

Мурғи мсмнӣ ки зпишми рамида буд

مرغ مسمنی که زپیشم رمیده بود

Миннати худоиро ки дигар бора ром шуд

منت خدای را که دگر باره رام شد

Он нави арӯси ҳуҷра ки полуда ном ӯст

آن نو عروس حجره که پالوده نام اوست

Хуррам касе ки аз лаби лаълаш ба ком шуд

خرم کسی که از لب لعلش به کام شد

Чун нангу номи атъима аз лаҳми барда буд

چون ننگ و نام اطعمه از لحم برده بود

Зон дили тамом дар паии ин нанг ва ном шуд

زان دل تمام در پی این ننگ و نام شد

Сӯфӣ ҳар он таом ки май пухт дар хаёл

صوفی هر آن طعام که می پخت در خیال

Моҳ сиём омад ва он ҷумла хом шуд

ماه صیام آمد و آن جمله خام شد