Меҳри ҷамоли ёр ки чун рӯҳ дар тан аст

مهر جمال یار که چون روح در تن است

Миннати худоиро ки ниҳон дар дил ман аст

منت خدای را که نهان در دل من است

Имрӯзи рӯзи кочӣу дўшоб ва равған аст

امروز روز کاچی و دوشاب و روغن است

Мурғони барфро чу ба дунё нишеман аст

مرغان برف را چو به دنیا نشیمن است

Гар ҷўзи мағзи суда буд рӯй бош ӯ

گر جوز مغز سوده بود روی باش او

Бешак бидон ки марҳами ҷону дил ман аст

بی شک بدان که مرهم جان و دل من است

эй матбахии мадори ту дўшоби азуи дареғ

ای مطبخی مدار تو دوشاب ازو دریغ

Кин оби дор чун ҷасад , он рӯҳи ин тан аст

کاین آب دار چون جسد، آن روح این تن است

Тухми гиёҳ чун накунад дар миён ӯ

تخم گیاه چون نکند در میان او

Ҳар матбахӣ ки пухти яқини дон ки душман аст

هر مطبخی که پخت یقین دان که دشمن است

Ҳамкосаро чу рағбат комил наёфтам

همکاسه را چو رغبت کامل نیافتم

Бедавлатӣ ӯст вале давлат ман аст

بی دولتی اوست ولی دولت من است

Ҳар кас нахоҳад ва накунад фикри кочӣ Эй

هر کس نخواهد و نکند فکر کاچی ای

Мардаш махон ки дар дили мардон кам аз зан аст

مردش مخوان که در دل مردان کم از زن است

Сӯфӣ ба ғайри лӯт задани ҳичдон буд

صوفی به غیر لوت زدن هیچدان بود

Ореи насиб ӯ зи азали бози ин фан аст

آری نصیب او ز ازل باز این فن است