эй дил агар аз хештани имрӯзи бимирӣ

ای دل اگر از خویشتن امروز بمیری

Ҷовиди шӯии зинда чу аз ман бипазирӣ

جاوید شوی زنده چو از من بپذیری

Дорам ҳаваси имрӯзи блўнии хамирӣ

دارم هوس امروز بلونی خمیری

Ҷойаст агар дар ҳавасаши зори бимирӣ

جای است اگر در هوسش زار بمیری

Гар саҳн биринҷӣ фитад имрӯз , ба дастат

گر صحن برنجی فتد امروز، به دستت

Зинҳор банушӣ ҳамаро бар сари сирӣ

زنهار بنوشی همه را بر سر سیری

Бояд ки буд меъдаи пари имрӯз , ба ҳар ҳол

باید که بود معده پر امروز، به هر حال

Чаҳ нони ҷӯин ва чаҳ хамир ва чаҳ фатирӣ

چه نان جوین و چه خمیر و چه فطیری

Бедона ангур набошӣ ту ба фаслаш

بی دانه انگور نباشی تو به فصلش

Фахрӣ набӯд ин дам , чу раседӣ ба амӣрӣ

فخری نبود این دم، چو رسیدی به امیری

эй шӯши ҷигар банд бирав ҳозир дил бош

ای شوش جگر بند برو حاضر دل باش

Ҳар чанд ба хӯн . . . Ту парварда ба ширӣ

هر چند به خون...تو پرورده به شیری

намегуфт кдки ман баам аз калла ба гипо

می گفت کدک من به ام از کله به گیپا

Гуфташ ки макун айби кабӣрон чу сағирӣ

گفتش که مکن عیب کبیران چو صغیری

Сӯфӣ бишӯй оқибат аз хон нъми сайр

صوفی بشوی عاقبت از خوان نعم سیر

Зинҳори миндози дили ин дами зи фақирӣ

زنهار مینداز دل این دم ز فقیری