Дӯш дар вақти саҳари зулф ту омад ба хаёл

دوش در وقت سحر زلف تو آمد به خیال

Рафт мурғи дили ман дар қафаси синау бол

رفت مرغ دل من در قفس سینه و بال

Бар рухи моҳи кличаҳ чу аён шуд хату хол

بر رخ ماه کلیچه چو عیان شد خط و خال

Гардаи суфраи афлоки пазируфти завол

گرده سفره افلاک پذیرفت زوال

Дар наёяд ба назари талъати ҳалвои биринҷ

در نیاید به نظر طلعت حلوای برنج

Фитад ар сҳнк чанголем андари чангол

فتد ار صحنک چنگالیم اندر چنگال

Хуш буд саҳни биринҷӣ ки шуд олӯда ба қанд

خوش بود صحن برنجی که شد آلوده به قند

Гар буд бар зибраши мурғ кунун фориғи бол

گر بود بر زبرش مرغ کنون فارغ بال

зи ҳавоӣ тнк медаҳу шавқи нхўдоб

ز هوای تنک میده و شوق نخوداب

Ман ба ҷони хизмат таббох кунам чандини сол

من به جان خدمت طباخ کنم چندین سال

Он замонӣ ки шавад меъдаи пар аз нону асал

آن زمانی که شود معده پر از نان و عسل

Хуш буд дар назари аҳли дилони оби зулол

خوش بود در نظر اهل دلان آب زلال

Сайри гаштанд чу ёрони ҳама аз моида Эй

سیر گشتند چو یاران همه از مائده ای

Ваа чаҳ бошад ки расад хон дигар аз дунбол

وه چه باشد که رسد خوان دگر از دنبال

Оҳи ин атъимаҳоро ҳама дар деги ҳавас

آه این اطعمه ها را همه در دیگ هوس

Май пазади сӯфӣ савдо зада доим ба хаёл

می پزد صوفی سودا زده دایم به خیال