Ду ёри ҳамдам ва як шишае зи бодаи соф
دو یار همدم و یک شیشه ای ز باده صاف
Агар расад ба ту ин орзӯи зиҳии алтоф
اگر رسد به تو این آرزو زهی الطاف
Дар ҷавоб ӯ
در جواب او
Дило чу май зании ин дами зи лӯт хӯрдани лоф
دلا چو می زنی این دم ز لوت خوردن لاف
Расед даъвати султони дарои хуш ба масоф
رسید دعوت سلطان درآی خوش به مصاف
Биринҷи рузад чу соҳиби карам наад пешам
برنج رزد چو صاحب کرم نهد پیشم
Агар ба қанди мушарраф буд зиҳии алтоф
اگر به قند مشرف بود زهی الطاف
Хуши он замон ки буд деги бўрқи андари ҷӯш
خوش آن زمان که بود دیگ بورق اندر جوش
Кушодаи дасти карам аз ҷавонибу атроф
گشاده دست کرم از جوانب و اطراف
Барои сайр шудан бедареғ ме хоҳам
برای سیر شدن بی دریغ می خواهم
Кашида даъвати омии зқоФ то бо қоф
کشیده دعوت عامی زقاف تا با قاف
Касе ки нон ва асал хӯрду қалияи ду пиёз
کسی که نان و عسل خورد و قلیه دو پیاز
зи об соф бигӯ пеши он азизи авсоф
ز آب صاف بگو پیش آن عزیز اوصاف
Маро чу ваъда ба идаст гардау ҳалво
مرا چو وعده به عیدست گرده و حلوا
Биё биор макун эй азизи ваъдаи хилоф
بیا بیار مکن ای عزیز وعده خلاف
Расед даъвати молокломи ҳони сӯфӣ
رسید دعوت مالاکلام هان صوفی
Қадам ба маъракаи дрнаҳи дарин замони лои хоФ
قدم به معرکه درنه درین زمان لا خاف