Дар сари зулфи ту танҳо на дил шайдо рафт

در سر زلف تو تنها نه دل شیدا رفت

Ҷону сар низ ба ҳам дар сари ин савдо рафт

جان و سر نیز به هم در سر این سودا رفت

Дар паии сҳнки кочӣ , на дил шайдо рафт

در پی صحنک کاچی، نه دل شیدا رفت

Ҷон савдо зада ҳам дар сари ин савдо рафт

جان سودا زده هم در سر این سودا رفت

Дил савдо зада чун буи мзъФр бишунид

دل سودا زده چون بوی مزعفر بشنید

Пеши азуи рӯҳ , равон аз пай хӯрданҳо рафт

پیش ازو روح، روان از پی خوردنها رفت

Баҳри полуда ки оянд ба истиқболаш

بهر پالوده که آیند به استقبالش

Дар миёни дилу ҷон низ басӣ ғавғо рафт

در میان دل و جان نیز بسی غوغا رفت

Ҷустами акрои қадаҳӣ , қалияи рангин « ло » гуфт

جستم اکرا قدحی، قلیه رنگین«لا» گفت

Ваа чаҳ гӯям ки чҳо бар дил аз он « ло , ло » рафт

وه چه گویم که چها بر دل از آن «لا، لا» رفت

Ҳар ки аз нону асали меъдаи худ сайр надид

هر که از نان و عسل معده خود سیر ندید

Дидаи бино ба ҷаҳон омад ва нобӣно рафт

دیده بینا به جهان آمد و نابینا رفت

Иштиёқӣ ки маро буд ба ҳалвоу биринҷ

اشتیاقی که مرا بود به حلوا و برنج

Аз серуми он ҳама аз давлати гандум во рафт

از سرم آن همه از دولت گندم وا رفت

Сар ба кунин фурӯи новирд аз айшу нишот

سر به کونین فرو ناورد از عیش و نشاط

Ҳамчуи сӯфии шикам ҳар ки пар аз ҳалво рафт

همچو صوفی شکم هر که پر از حلوا رفت