Баҳор омад бикун соқии тарабҳо

بهار آمد بکن ساقی طربها

Ба ин лаби ташнаи даҳ оби ънб ҳо

به این لب تشنه ده آب عنب ها

Мураббо хоҳам ин соъати мураббо

مربا خواهم این ساعت مربا

Надорам ғайри азин дар дили мураббо

ندارم غیر ازین در دل مربا

зи пеши лӯти хорони калла чун рафт

ز پیش لوت خواران کله چون رفت

Надорад ҳеҷ чизеи ҷузи ънби ҷо

ندارد هیچ چیزی جز عنب جا

Ҳариса гуяд ин бо равғани доғ

هریسه گوید این با روغن داغ

Ки чунӣ ту дарин сӯз ва шағабҳо

که چونی تو درین سوز و شغبها

Ба рӯй хон чу анвоъ таом аст

به روی خوان چو انواع طعام است

Ғанимати дори ҳалвои рутаб ро

غنیمت دار حلوای رطب را

Саҳар мегуфт таббохӣ ки ҳастем

سحر می گفت طباخی که هستیم

Ба танг аз суфиёни булъаҷаби мо

به تنگ از صوفیان بلعجب ما