Марост дар ҳавас рӯй он парии пайкар

مراست در هوس روی آن پری پیکر

Дили ҷароҳату ҷони фигору дида тар

دل جراحت و جان فگار و دیده تر

Ҳавои қалияи каду то буд маро дар сар

هوای قلیه کدو تا بود مرا در سر

Мазаммати адаси ин дам намекунам дигар

مذمت عدس این دم نمی کنم دیگر

Кдк ки духтари гипост кӣ буд ёрб

کدک که دختر گیپاست کی بود یارب

Ки дар никоҳ ман ояд ба ҳалае дар бар

که در نکاح من آید به حله ای در بر

Ҷамоли каллаи бирён чу дидам андари шаҳр

جمال کله بریان چو دیدم اندر شهر

намекунад дили ман майли сӯии қалияи гузар

نمی کند دل من میل سوی قلیه گذر

зи хурдаҳо ки мзъФри зи қанд дар дил дошт

ز خرده ها که مزعفر ز قند در دل داشت

Бибин ки мурғи мсмо вуқуф ёфт магар

ببین که مرغ مسما وقوف یافت مگر

Ба хон атъима гуфтам ки шамъи роҳами даҳ

به خوان اطعمه گفتم که شمع راهم ده

Чу ман , бигуфт магари ҳам ту бигузарӣ аз сар

چو من، بگفت مگر هم تو بگذری از سر

Висоли шаҳд мсФӣ намешавад рӯзӣ

وصال شهد مصفی نمی شود روزی

Ба рӯй хон шудаи имрӯзи ришта зон лоғар

به روی خوان شده امروز رشته زان لاغر

Ҳамеша сӯфии бечора сафар бурдораст

همیشه صوفی بیچاره سفر بردارست

Биор агар чаҳ туро нест ин сухани бовар

بیار اگر چه ترا نیست این سخن باور