Сари баландии байн ки доим дар серум савдоӣ ӯст

سر بلندی بین که دایم در سرم سودای اوست

Қимат ҳар кас ба қадари ҳиммат волоӣ ӯст

قیمت هر کس به قدر همت والای اوست

То ба барӣоне ки сад ҷон дар ҷаҳон шайдоӣ ӯст

تا به بریانی که صد جان در جهان شیدای اوست

« сари баландии байн ки доим дар серум савдоӣ ӯст »

«سر بلندی بین که دایم در سرم سودای اوست»

Чун Ҳариса фориғаст аз равғану сӯзи дарун

چون هریسه فارغ است از روغن و سوز درون

Зон ҳамаи фарёди муштоқони з истиғноӣ ӯст

زان همه فریاد مشتاقان ز استغنای اوست

Фитнаи он гардаи нонам ки аз савдоӣ ӯ

فتنه آن گرده نانم که از سودای او

Дар миёни шаҳр дар ҳар гӯшае ғавғоӣ ӯст

در میان شهر در هر گوشه ای غوغای اوست

Бар рухи полуда гар бошад ҳазорон хату хол

بر رخ پالوده گر باشد هزاران خط و خال

Аз ҳавои гардаи гандум киро пурвой ӯст

از هوای گرده گندم که را پروای اوست

Гар зи шавқи дунба бар зноҷи гаштии мбтлӣ

گر ز شوق دنبه بر زناج گشتی مبتلی

Дар балои таслими шӯ , кони ҳам з марҳамҳои ӯст

در بلا تسلیم شو، کان هم ز مرهمهای اوست

Чун дили ман , банда бирён шуду ғам ҳосил аст

چون دل من، بنده بریان شد و غم حاصل است

Мояи шодии ҳама аз давлат ғамҳои ӯст

مایه شادی همه از دولت غمهای اوست

То зи васли нону бирёни сӯфӣ мискин ҷудост

تا ز وصل نان و بریان صوفی مسکین جداست

Гӯиёи ғамҳои олам бар тан танҳои ӯст

گوئیا غمهای عالم بر تن تنهای اوست