Даричае зи биҳишташ ба рӯй бигушое

دریچه ای ز بهشتش به روی بگشایی

Ки бомдоди пагоҳаши ту рӯй бинмое

که بامداد پگاهش تو روی بنمایی

Ба субҳдам чу сари дег калла бигушое

به صبحدم چو سر دیگ کله بگشایی

зи буии хуши ҳамаи офоқро бёроиӣ

ز بوی خوش همه آفاق را بیارایی

Чунон рабӯдаи дил аз ман ҷамоли нони тнк

چنان ربوده دل از من جمال نان تنک

Ки нест як нафасами тоқати шикебе

که نیست یک نفسم طاقت شکیبایی

Чу ҳаст талъати ҷонбхши бксмоти латиф

چو هست طلعت جانبخش بکسمات لطیف

Чаҳ ҳоҷатаст ки он моҳро бёроиӣ

چه حاجت است که آن ماه را بیارایی

Ба нозукӣу малоҳат чу зард чинӣ нест

به نازکی و ملاحت چو زرد چینی نیست

Ҳамин буд ба латофат , камоли раъное

همین بود به لطافت، کمال رعنایی

Бирав ки шоҳид бозорӣаст барӣоне

برو که شاهد بازاری است بریانی

Вафои мҷўии ту эй дили зи ёр ҳар ҷое

وفا مجوی تو ای دل ز یار هر جایی

Ба қанди суда сухан гуфт даии мзъФри мо

به قند سوده سخن گفت دی مزعفر ما

Ки ту чу умри азизӣ , аз он наме пое

که تو چو عمر عزیزی، از آن نمی پایی

з ҷўъ нест блоӣии бтар чу сӯфӣ ро

ز جوع نیست بلائی بتر چو صوفی را

Бузургвори худоё ба лутф нанамое

بزرگوار خدایا به لطف ننمایی