Фазли худоиро ки тавонад шумор кард

فضل خدای را که تواند شمار کرد

ё кист он ки шукри яке аз ҳазор кард

یا کیست آن که شکر یکی از هزار کرد

Ҳар кас ки деги қалияи биринҷӣ ба бор кард

هر کس که دیگ قلیه برنجی به بار کرد

Фазли худоиро ба ҷаҳон ошкор кард

فضل خدای را به جهان آشکار کرد

Деги Ҳарисаи он ки ба шаб кард сар ба дам

دیگ هریسه آن که به شب کرد سر به دم

Дами хури ту эй азиз ки фикр наҳор кард

دم خور تو ای عزیز که فکر نهار کرد

Ғофил машав з пухтани бғро ки гуфта анд

غافل مشو ز پختن بغرا که گفته اند

« музд он гирифт ҷони бародар ки кор кард »

«مزد آن گرفت جان برادر که کار کرد »

Он кӯ напухт каллаи вгипо умед дошт

آن کو نپخت کله وگیپا امید داشت

Дона накишт аблаҳу дахл интизор кард

دانه نکشت ابله و دخل انتظار کرد

Ҷонами зи айш ҳар ду ҷаҳони гашт бе хабар

جانم ز عیش هر دو جهان گشت بی خبر

Рӯзӣ ки саҳни қалияи биринҷии ду чор кард

روزی که صحن قلیه برنجی دو چار کرد

Парҳез кун згшнгӣу гардаи шъир

پرهیز کن زگشنگی و گرده شعیر

Ҷинат чу ҷои мардум парҳезгор кард

جنت چو جای مردم پرهیزگار کرد

Сӯфӣ агар чаҳ атъима гуяд макун ту айб

صوفی اگر چه اطعمه گوید مکن تو عیب

Гӯям баёни неъмат парвардгор кард

گویم بیان نعمت پروردگار کرد