То бад-ӣни ғоят ки рафт аз ман наомад ҳеҷ кор

تا بدین غایت که رفت از من نیامد هیچ کار

Ростӣ бояд , на бозӣ сарф кардам рӯзгор

راستی باید، نه بازی صرف کردم روزگار

Баҳри бғро дар ҷаҳон ҳар кас наад диягӣ ба бор

بهر بغرا در جهان هر کس نهد دیگی به بار

Ёрб ин тавфиқро гардони рафиқ , эй кирдигор

یارب این توفیق را گردان رفیق، ای کردگار

Кӣ буд ёрб ки дар дастам фитад бирёне

کی بود یارب که در دستم فتد بریانیی

То ман танҳо бар орм аз дилу ҷонаши дамор

تا من تنها بر آرم از دل و جانش دمار

То ки бирёнҳои фарбеҳ чун ба чанг уфтад маро

تا که بریانهای فربه چون به چنگ افتد مرا

Баҳри кангар мос бошад дар дили ман хори хор

بهر کنگر ماس باشد در دل من خوار خوار

Фии алмисл дар меъдаамгар ҷо намонад як нафас

فی المثل در معده ام گر جا نماند یک نفس

Ҳамчунон бо саҳни бғрои дил буд умедвор

همچنان با صحن بغرا دل بود امیدوار

Баъди маргам эй ки хоҳӣ дод ҳлўоӣӣ ба кас

بعد مرگم ای که خواهی داد حلوائی به کس

Ҳам ба ман даҳ ин замон акнӯн ки ҳастам дар диёр

هم به من ده این زمان اکنون که هستم در دیار

Корам аз як коса бғро намегардад тамом

کارم از یک کاسه بغرا نمی گردد تمام

Борӣ аз дафъи зарурати камтаринаи ду тғор

باری از دفع ضرورت کمترینه دو تغار

Чун надорад сӯфии мискин ба ғайри иштиҳо

چون ندارد صوفی مسکین به غیر اشتها

намегузорад ин суханҳоро ба олами ёдгор

می گذارد این سخنها را به عالم یادگار