Он тарки маст , дида чу аз хоб боз кард

آن ترک مست، دیده چو از خواب باز کرد

Бо ошиқони ғмздаҳи оҳанг ноз кард

با عاشقان غمزده آهنگ ناز کرد

Шона чу раҳ ба гесуӣ ӯ баради лоҷарам

شانه چو ره به گیسوی او برد لاجرم

Бо дасти кӯтаҳ ӯ амалии бас дароз кард

با دست کوته او عملی بس دراز کرد

Даври аўФтди зи каъбаи мақсӯди солҳо

دور اوفتد ز کعبه مقصود سالها

Аз кӯии дӯсти ҳаркии ҳавоӣ ҳиҷоз кард

از کوی دوست هرکه هوای حجاز کرد

Миҳроби абрӯӣ ту надидаст аз он сабаб

محراب ابروی تو ندیدست از آن سبب

Зоҳид ба кунҷи савмиъаи шабҳо намоз кард

زاهد به کنج صومعه شبها نماز کرد

Ҳар кас ки дид талъати хуби ту дида ро

هر کس که دید طلعت خوب تو دیده را

Бар рӯй дилбарони ду олам фароз кард

بر روی دلبران دو عالم فراز کرد

Соқӣ биор бода ки дорам дилии ҳазин

ساقی بیار باده که دارم دلی حزین

Зон лаъибҳо ки ин фалаки ҳуққа боз кард

زان لعبها که این فلک حقه باز کرد

Сӯфӣ ба об дида кунад ғусл ҳар шабӣ

صوفی به آب دیده کند غسل هر شبی

Чун шамъи гиряҳо ки ба сӯз ва гудоз кард

چون شمع گریه ها که به سوز و گداز کرد