Бар оризи ту хат , чу пароканда ме шавад

بر عارض تو خط، چو پراکنده می شود

Тарки фалаки ғуломи туро банда ме шавад

ترک فلک غلام ترا بنده می شود

Он дами наботро накунад ҳеҷ каси қабул

آن دم نبات را نکند هیچ کس قبول

Кони лаъли шаккарини ту пар ханда ме шавад

کان لعل شکرین تو پر خنده می شود

Доне ки чист наргиси махмури сар ба пеш

دانی که چیست نرگس مخمور سر به پیش

Аз чашмҳои масти ту шарманда ме шавад

از چشمهای مست تو شرمنده می شود

Онро ки кишти ғамзаи шӯхи ту бе гуноҳ

آن را که کشت غمزه شوخ تو بی گناه

Чун аз лабати шунӯди сухан зинда ме шавад

چون از لبت شنود سخن زنده می شود

Гӯйӣ ки дил чарост барин остони муқӣм

گویی که دل چراست برین آستان مقیم

Ҷонои сегон кӯй туро анда ме шавад

جانا سگان کوی ترا انده می شود

Аз хӯн машавӣ домани раънои хеш ро

از خون مشوی دامن رعنای خویش را

Каз чашми ошиқони ту зоянда ме шавад

کز چشم عاشقان تو زاینده می شود

Вои ҳрто ки аз сари кӯии ту номид

وا حرتا که از سر کوی تو نامید

Сӯфии мустаманд ту барканда ме шавад

صوفی مستمند تو برکنده می شود