Соқиои ид сиём омад ва наврӯз расед

ساقیا عید صیام آمد و نوروز رسید

Сабза аз ҳар тарафӣ чун хат маъшӯқ дамид

سبزه از هر طرفی چون خط معشوق دمید

намекунад булбули шӯридаи ҳикоят ба чаман

می کند بلبل شوریده حکایت به چمن

Интизорӣ ки ба васли гул сероб кашид

انتظاری که به وصل گل سیراب کشید

Кӣ кушояд ба чаман аз тарабии иди дилаш

کی گشاید به چمن از طربی عید دلش

Ҳамчуи ман ҳар ки буд аз рухи дилдори баъӣд

همچو من هر که بود از رخ دلدار بعید

Гӯи ғанимати шимури имрӯз ки бас арзон аст

گو غنیمت شمر امروز که بس ارزان است

Ҳар ки савдои бутиро ба ду олам бихаред

هر که سودای بتی را به دو عالم بخرید

Ашки ман дар ҳаваси хоки кафи пои ҳабиб

اشک من در هوس خاک کف پای حبیب

Солҳо рафт дар он кӯй ва ба гардиш нарасед

سالها رفت در آن کوی و به گردش نرسید

Рӯҳро гашти муяссари шарафи побӯсаш

روح را گشت میسر شرف پابوسش

Дил агар давлати васли ту ба ҷон ме талабед

دل اگر دولت وصل تو به جان می طلبید

Дар раҳи ишқи ту сӯфӣ шудаи саргардони оҳ

در ره عشق تو صوفی شده سرگردان آه

Нест ин бодияро ҳеҷ кароне чу бидид

نیست این بادیه را هیچ کرانی چو بدید