Биё ки ид сиёмасту бози фасли баҳор

بیا که عید صیام است و باز فصل بهار

Ғами замона бадал кун ба бодаи гулнор

غم زمانه بدل کن به باده گلنار

Чу даҳри ҳодиса зойасту умри мстъҷл

چو دهر حادثه زای است و عمر مستعجل

Агар ту маст набошӣ чаро шӯии ҳушёр

اگر تو مست نباشی چرا شوی هشیار

Сабуии бода ба дасти ор бо парии рӯе

سبوی باده به دست آر با پری رویی

Чаҳ мондае ту гирифтори ҷбаҳу дастор

چه مانده ای تو گرفتار جبه و دستار

Хумори бодаи лаъли лабон ӯ дорам

خمار باده لعل لبان او دارم

Дарин хумори ту соқии суроҳеии захми ор

درین خمار تو ساقی صراحیی زخم آر

Ба хоб , лаъли лабони ту дӯш ме дидам

به خواب، لعل لبان تو دوش می دیدم

Марост ин шарафи ореи зи давлати бедор

مراست این شرف آری ز دولت بیدار

зи Ямани ишқи ту гаштами ғании биҳамдиллоҳ

ز یمن عشق تو گشتم غنی بحمدالله

Марост чеҳраи заррину дидаи дарбор

مراست چهره زرین و دیده دربار

Ба рӯзи воқеа дар домани ту овезад

به روز واقعه در دامن تو آویزد

Бирӯяд аз гули сӯфии мустаманд чу хор

بروید از گل صوفی مستمند چو خار