Хоҳам назарӣ дар рухи хуби ту дигар бор

خواهم نظری در رخ خوب تو دگر بار

Аз умр чу сирӣ набӯд эй бути айёр

از عمر چو سیری نبود ای بت عیار

Чашми ту ба ҳам барзадаи ҳоли дили мо ро

چشم تو به هم برزده حال دل ما را

Донам ки чунинҳо накунад мардуми ҳушёр

دانم که چنینها نکند مردم هشیار

Гули хор шудаи боз ва чаман гашта муаттар

گل خار شده باز و چمن گشته معطر

Кокул задае шонаи магари дӯш ба гулзор

کاکل زده ای شانه مگر دوش به گلزار

Бар оризи он моҳи хати сабз аён шуд

بر عارض آن ماه خط سبز عیان شد

эй дили ҳазар аз айни блокн ба шаби тор

ای دل حذر از عین بلاکن به شب تار

Дар мазҳаби риндон май пинҳони ду гуноҳ аст

در مذهب رندان می پنهان دو گناه است

Бо нолаи неи бодаи хуру авд ба чанги ор

با ناله نی باده خور و عود به چنگ آر

Шаби партав рӯй ту маро дар назар омад

شب پرتو روی تو مرا در نظر آمد

Аз нури балии баҳраи баради дидаи дидор

از نور بلی بهره برد دیده دیدار

Он ғамза шуд аз куштани ушшоқи пушаймон

آن غمزه شد از کشتن عشاق پشیمان

Оре чу инобат буд андари дили бемор

آری چو انابت بود اندر دل بیمار

Сӯфӣ ба ҳазар бош ки гуфтанд азин пеш

صوفی به حذر باش که گفتند ازین پیش

Хоҳӣ ки ба кас дил надиҳӣ дидаи нигаҳи дор

خواهی که به کس دل ندهی دیده نگه دار