Саҳар ба майкада ёрб чаҳ бонг буду хурӯш

سحر به میکده یارب چه بانگ بود و خروش

Ки не ба чанг касе буду хнб май дар ҷӯш

که نی به چنگ کسی بود و خنب می در جوش

Мғнёни ҳамаи сармасту мутрибони раққос

مغنیان همه سرمست و مطربان رقاص

Расида то ба сурайёи садои нўшонўш

رسیده تا به ثریا صدای نوشانوش

Нишаста пери хароботи масти лоиъқл

نشسته پیر خرابات مست لایعقل

Суроҳе май ҳмрои гирифта дар оғӯш

صراحی می حمرا گرفته در آغوش

БгФтмш ки сабӯҳасту вақти истиғфор

بگفتمش که صبوح است و وقت استغفار

Ба ханда гуфт кигар оқилӣ бирав хомӯш

به خنده گفت که گر عاقلی برو خاموش

Чу нест оқибати кори ҳеҷ каси маълум

چو نیست عاقبت کار هیچ کس معلوم

Чаҳ тилсони ту ва чаҳ сабуӣ бода бадуш

چه طیلسان تو و چه سبوی باده بدوش

Туро ки оқибати кори хок бояд шуд

ترا که عاقبت کار خاک باید شد

Ғами ҷаҳон чаҳ хурии бодаи мрўқи нӯш

غم جهان چه خوری باده مروق نوش

Ба раҳн бода кун имрӯзи хирқаро сӯфӣ

به رهن باده کن امروز خرقه را صوفی

Мураққаъ ар чаҳ набошад бирав хато май пӯш

مرقع ار چه نباشد برو خطا می پوش