Бидон умед ки ногуҳи бубинами он рӯйиш

بدان امید که ناگه ببینم آن رویش

Ба ҳар баҳона барам рӯзгор дар кӯяш

به هر بهانه برم روزگار در کویش

зи шавқ дидани холаши кашеми нолау оҳ

ز شوق دیدن خالش کشیم ناله و آه

Ман шикастаи чҳо май кашами зи ҳиндӯяш

من شکسته چها می کشم ز هندویش

Кашида нил бар абрӯи зи баҳри чашми бад ӯ

کشیده نیل بر ابرو ز بهر چشم بد او

Назар кунед чу нав шуд ҳилоли абрӯяш

نظر کنید چو نو شد هلال ابرویش

Ба кӯй хеш диҳад сад ҳазор сар бар бод

به کوی خویش دهد صد هزار سر بر باد

зи боми қаср чу уфтад назар ба ҳар сӯяш

ز بام قصر چو افتد نظر به هر سویش

Дигар умеди халосии мадор дар олам

دگر امید خلاصی مدار در عالم

Дило шудӣ чу асири каманди гесуяш

دلا شدی چو اسیر کمند گیسویش

Чаҳ ҷои ман ки дил аз зоҳидӣ гӯша нишин

چه جای من که دل از زاهدان گوشه نشین

Ба саҳар май баради он ғамзаҳои ҷодӯяш

به سحر می برد آن غمزه های جادویش

Ба сар надорад аз он ма , ба сар равад сӯфӣ

به سر ندارد از آن مه، به سر رود صوفی

Ба кӯй ӯ ба таманноӣ дидани рӯйиш

به کوی او به تمنای دیدن رویش