Он парии давр аз ман ва ман дар ғамаш девона ам
آن پری دور از من و من در غمش دیوانهام
Ошноӣ ӯем ва аз хештан бегона ам
آشنای اویم و از خویشتن بیگانهام
Чун саги девона бар дар мондаам ҳайрону зор
چون سگ دیوانه بر در ماندهام حیران و زار
Нестам қобил аз он раҳ нест дар кошона ам
نیستم قابل از آن، ره نیست در کاشانهام
Дод ҷом бодаам дили гашти фонии зини тараб
داد جام بادهام دل گشت فانی زین طرب
намеравад ҷон аз бадани баргашт чун паймона ам
میرود جان از بدن، برگشت چون پیمانهام
Соқӣ аз оби ънби дигари марои маъзӯри дор
ساقی از آب عنب دیگر مرا معذور دار
Зон ки ман масти ду чашми шӯхи он ҷонона ам
زان که من مست دو چشم شوخ آن جانانهام
Ҳамнишинӣ дил намехоҳад маро бо ҳеҷ кас
همنشینی دل نمیخواهد مرا با هیچ کس
Бо хаёл рӯй ӯ то дар ҷаҳон ҳамхона ам
با خیال روی او تا در جهان همخانهام
Ҳаргизи ободони мабодои синаи ман то ба ҳашар
هرگز آبادان مبادا سینه من تا به حشر
Ҳаст чун ганҷи ғам ӯ дар дил вайрона ам
هست چون گنج غم او در دل ویرانهام
Халқ мегӯйанд сӯфӣ дар ғамаш девона шуд
خلق میگویند صوفی در غمش دیوانه شد
эй мусулмонони балӣ девонаам девона ам
ای مسلمانان بلی، دیوانهام! دیوانهام!