Ҷустами басӣ ва саъй намудем , ба ҳеҷ боб

جستم بسی و سعی نمودم، به هیچ باب

Ёрӣ наёфтам ба ҷаҳони беҳтар аз китоб

یاری نیافتم به جهان بهتر از کتاب

Ғайр аз суроҳе май софӣ ва рӯй хуб

غیر از صراحی می صافی و روی خوب

Гар хусрави замона буд зу кун иҷтиноб

گر خسرو زمانه بود زو کن اجتناب

Омад хаёли дӯсти марои дӯш дар назар

آمد خیال دوست مرا دوش در نظر

Чун ман ки дид дар ҳамаи дунёи шаби офтоб

چون من که دید در همه دنیا شب آفتاب

Дар дил нишаста меҳри рух ӯ ба ҷои ҷон

در دل نشسته مهر رخ او به جای جان

Оре , чу ҷои ганҷ буд манзили хароб

آری، چو جای گنج بود منزل خراب

Ҳиҷрони оннигор азобӣаст бас ?илем

هجران آن نگار عذابی است بس الیم

Бо дидани рақиб азобӣаст бар азоб

با دیدن رقیب عذابی است بر عذاب

Дар даври чашми масту лаб май фуруш ӯ

در دور چشم مست و لب می فروش او

Зӯҳҳоди шаҳр рӯза кушоданд аз шароб

زهاد شهر روزه گشادند از شراب

Дар чанг ғам бисоз ту имрӯзи сўФё

در چنگ غم بساز تو امروز صوفیا

Аз ҳади гузашти нолаи зи оҳи ту чун рубоб

از حد گذشت ناله ز آه تو چون رباب