эй лаъли ҷонФзои ту сарчашмаи ҳаёт

ای لعل جانفزای تو سرچشمه حیات

Мустанад аз ду чашми ту зарроти коинот

مستند از دو چشم تو ذرات کاینات

Пайдо намешавад сари як мӯи даҳони ту

پیدا نمی شود سر یک مو دهان تو

Нутқ шукр фишон ту шуд ҳали мушкилот

نطق شکر فشان تو شد حل مشکلات

Холи сиёҳ бар лаб ӯ байн ки чун магас

خال سیاه بر لب او بین که چون مگس

Бинишаста ва ба ваҷҳ ҳасан мехӯрд набот

بنشسته و به وجه حسن می خورد نبات

Бӯсии зкўаҳи ҳасан ба бечораи даҳ ки мол

بوسی زکوه حسن به بیچاره ده که مال

Афзӯн ҳаме шавад чун бурун мекунӣ закот

افزون همی شود چون برون می کنی زکات

Бо номаи сиёҳ чу шавқат барам ба хок

با نامه سیاه چو شوقت برم به خاک

Ёбам ба рӯзи ҳашари ман нотавони наҷот

یابم به روز حشر من ناتوان نجات

Ҳар кас ки ёфт аз лаби ҷонпарвар ту ком

هر کس که یافت از لب جان پرور تو کام

Андари амон чу Хизр шуд аз шиддати мамот

اندر امان چو خضر شد از شدت ممات

Сӯфии биё ки хаймаи азин хок бар кунем

صوفی بیا که خیمه ازین خاک بر کنیم

Моро чу ҳаст хотири маҳзуни дарин Ҳирот

ما را چو هست خاطر محزون درین هرات