Чашмаи об ҳаётаст даҳони ёрам

چشمه آب حیات است دهان یارم

Аз лаб чун шукраши ком тамаъ ме дорам

از لب چون شکرش کام طمع می دارم

Дар ҳамаи куну макони ғайри ту дилдорам нест

در همه کون و مکان غیر تو دلدارم نیست

Ҷон кунам дар сару савдои ту дар дил дорам

جان کنم در سر و سودای تو در دل دارم

Чаҳ рӯми сӯии гулистону чаманро чаҳ кунам

چه روم سوی گلستان و چمن را چه کنم

Бе ту дар дидаи хўнбор буд гули хорам

بی تو در دیده خونبار بود گل خارم

Ба чаман дар назари гули манишин бе парда

به چمن در نظر گل منشین بی پرده

Ки туро дар назари ғайр рўокӣ дорам

که ترا در نظر غیر رواکی دارم

Ошиқи зораму ҷуз дидан ӯ эй воъиз

عاشق زارم و جز دیدن او ای واعظ

Ба насиҳат ки кунӣ , боди ҳавои пиндорам

به نصیحت که کنی، باد هوا پندارم

Масти ин кори марои қисмати рӯзи азалӣ

مست این کار مرا قسمت روز ازلی

Гар туро дида биност макун инкорам

گر ترا دیده بیناست مکن انکارم

Ҳамчуи сӯфии сару дастор ба ме бифурӯшам

همچو صوفی سر و دستار به می بفروشم

Ҷуръае бода ба ин ҳилаи магари дасти орм

جرعه ای باده به این حیله مگر دست آرم