Вақт он шуд ки иқомат ба харобот барам

وقت آن شد که اقامت به خرابات برم

Чанд дар мдсаҳ бе фоидаи авқот барам

چند در مدسه بی فایده اوقات برم

Умр бе суҳбати риндони хароботи гузашт

عمر بی صحبت رندان خرابات گذشت

Боқии умр ба онҷо ба мукофот барам

باقی عمر به آنجا به مکافات برم

намекунад он ънби оинаи дил , софӣ

می کند آن عنب آینه دل، صافی

Хоҳам ин занги ғам аз талъати мрот барам

خواهم این زنگ غم از طلعت مرآت برم

Худ фурӯшӣаст каромот бигӯ зоҳид ро

خود فروشی است کرامات بگو زاهد را

Ман чаро ранҷи дил аз баҳри каромот барам

من چرا رنج دل از بهر کرامات برم

Зулфи он шоҳи писари фитна давр қамараст

زلف آن شاه پسر فتنه دور قمرست

Зон шару шӯри амони сӯии харобот барам

زان شر و شور امان سوی خرابات برم

Тоқи миҳроби ду абрӯии ту кӯ дар шаби зулф

طاق محراب دو ابروی تو کو در شب زلف

То дили ғмздаҳи худ ба муноҷот барам

تا دل غمزده خود به مناجات برم

Ҳар касе рӯзи ҷазо фахр кунад аз амалӣ

هر کسی روز جزا فخر کند از عملی

Ман чу сӯфии ғам ӯро ба мубоҳот барам

من چو صوفی غم او را به مباهات برم