Дорам дилии шикастау ҷони фигори ҳам

دارم دلی شکسته و جان فگار هم

Дар сари хаёли бодау савдои ёри ҳам

در سر خیال باده و سودای یار هم

Аз вай ҷудо фиканд марои чархи дуни навоз

از وی جدا فکند مرا چرخ دون نواز

Чун ӯ насохт оҳ ба ман рӯзгори ҳам

چون او نساخت آه به من روزگار هم

Хоҳӣ чу ёрро , ба ҷафои рақиби соз

خواهی چو یار را، به جفای رقیب ساز

Бо васли гул хушаст ҷафоҳои хори ҳам

با وصل گل خوش است جفاهای خار هم

Моро зи дори бим чаро мекунад ҳасуд

ما را ز دار بیم چرا می کند حسود

Гар пой дорад ӯ чаҳ ғам аз пои дори ҳам

گر پای دارد او چه غم از پای دار هم

Ифлосу ошиқӣу ҷафои замонаи боз

افلاس و عاشقی و جفای زمانه باز

Афзуди ин ҳама ба ҷафоинигор ҳам

افزود این همه به جفای نگار هم

Ишқи ту сарнавишти қазо буд ин қадар

عشق تو سرنوشت قضا بود این قدر

Тақдир карда буд марои кирдигори ҳам

تقدیر کرده بود مرا کردگار هم

Сӯфӣ ба сад забони ғами худгар баён кунад

صوفی به صد زبان غم خود گر بیان کند

Ҳқо яке нагуфта буд аз ҳазор ҳам

حقا یکی نگفته بود از هزار هم