Дорам дилии шикастау ҷони фигори ҳам

دارم دلی شکسته و جان فگار هم

Дар сари хаёли бодау савдои нори ҳам

در سر خیال باده و سودای نار هم

Аз вай ҷудо фиканд марои чархи дуни навоз

از وی جدا فکند مرا چرخ دون نواز

Чун ӯ насохт оҳ ба ман рӯзгори ҳам

چون او نساخت آه به من روزگار هم

Хоҳӣ чу ёрро ба ҷафои рақиби соз

خواهی چو یار را به جفای رقیب ساز

Бо васли гул хушаст ҷафоҳои хори ҳам

با وصل گل خوش است جفاهای خار هم

Моро зи дор , бим чаро мекунад ҳасуд

ما را ز دار، بیم چرا می کند حسود

Гар пой дорад ӯ , чаҳ ғам аз пои дори ҳам

گر پای دارد او، چه غم از پای دار هم

Ифлосу ошиқӣу ҷафои замонаи боз

افلاس و عاشقی و جفای زمانه باز

Афзуди ин ҳама ба ҷафоинигор ҳам

افزود این همه به جفای نگار هم

Ишқи ту сарнавишти қазо буд зоҳиран

عشق تو سرنوشت قضا بود ظاهرا

Тақдир карда буд магари кирдигори ҳам

تقدیر کرده بود مگر کردگار هم

Сӯфӣ ба сад забони ғами худгар ибон кунад

صوفی به صد زبان غم خود گر یبان کند

Ҳқо яке нагуфта буд аз ҳазор ҳам

حقا یکی نگفته بود از هزار هم