Чун дар ояд моҳи ман ҷавлони кунони андари чаман

چون در آید ماه من جولان کنان اندر چمن

Ғунча аз шавқаши гиребон чок созад ҳамчуи ман

غنچه از شوقش گریبان چاک سازد همچو من

Нофаи исботи насаби зони анбарин холи ту сохт

نافه اثبات نسب زآن عنبرین خال تو ساخت

Шуд сияҳ рӯй аз ?хитои хеш зон машки хутан

شد سیه روی از خطای خویش زان مشک ختن

Дар шаби зулфаш чу рафтӣ эй дил девона ам

در شب زلفش چو رفتی ای دل دیوانه ام

Бош ҳозир то науфтӣ андари он чоҳи зқн

باش حاضر تا نیفتی اندر آن چاه ذقن

Кӯй ӯ бошад биҳишт ва ман куҷо хоҳам биҳишт

کوی او باشد بهشت و من کجا خواهم بهشت

Чун кунам эй носеҳон дил мекашад ҳуби ватан

چون کنم ای ناصحان دل می کشد حب وطن

Гар шавад рӯзи вафотами атри хоки пой ӯ

گر شود روز وفاتم عطر خاک پای او

Ҳала гардад бар тан чун устихони ман кафан

حله گردد بر تن چون استخوان من کفن

Бар лаб олаш бигӯям чист он холи сиёҳ

بر لب آلش بگویم چیست آن خال سیاه

Бар набот акнӯн магас бинишаста бар рӯй ҳасан

بر نبات اکنون مگس بنشسته بر روی حسن

Ин таманнои сӯфӣ бечора дорад дар ҷаҳон

این تمنا صوفی بیچاره دارد در جهان

Дар чаман бо ӯ яке ман , ваз май софии ду ман

در چمن با او یکی من، وز می صافی دو من