Хаттӣ ки гашта ба гирди ҷамоли ёри аён

خطی که گشته به گرد جمال یار عیان

«у ани икод » буд аз барои чашм бидон

«و ان یکاد» بود از برای چشم بدان

Рахш чу оташ ва бар ваии сапанди донаи хол

رخش چو آتش و بر وی سپند دانه خال

Барои чашми бадасти ин замон , ҳамин ва ҳамон

برای چشم بدست این زمان، همین و همان

зи чашму абрӯӣ ӯ зоҳдо машав эмин

ز چشم و ابروی او زاهدا مشو ایمن

зи тарки маст ки дорад ба хешаши тиру камон

ز ترک مست که دارد به خویشش تیر و کمان

Магари зи қомат ӯ шамъ , дӯш лофӣ зад

مگر ز قامت او شمع، دوش لافی زد

Ки дар мшоФҳаҳ ӯро бурӣдаанд забон

که در مشافهه او را بریده اند زبان

Ту зоҳдои з май ноби рухи мтоб ва бибин

تو زاهدا ز می ناب رخ متاب و ببین

Навиштаи сар май ин дам ба барги токи рузон

نوشته سر می این دم به برگ تاک رزان

Куҷост мғбчаҳ май фуруши ин соъат

کجاست مغبچه می فروش این ساعت

Ки ҳаст дар каф ӯ дарду ғуссаро дармон

که هست در کف او درد و غصه را درمان

Агар чаҳ сӯфии бечора пер шуд аммо

اگر چه صوفی بیچاره پیر شد اما

Ҳануз дар сар ӯ орзӯии тести ҷавон

هنوز در سر او آرزوی تست جوان