Марои он рӯз идаст андарин роҳ

مرا آن روز عیدست اندرین راه

Ки гирдам дар ҷаҳони қурбони он моҳ

که گردم در جهان قربان آن ماه

Сафойии Марвро гардад муяссар

صفایی مرو را گردد میسر

Ки андари каъбаи кӯяш буд роҳ

که اندر کعبه کویش بود راه

Макаш дар рӯй он маи оҳ эй дил

مکش در روی آن مه آه ای دل

Ки тира мешавад ойӣна аз оҳ

که تیره می شود آیینه از آه

Ниҳодам дар бисоти ишқ , борӣ

نهادم در بساط عشق، باری

Рухи таслими пеши асби он шоҳ

رخ تسلیم پیش اسب آن شاه

Саломат бигузар эй зоҳид аз он кӯй

سلامت بگذر ای زاهد از آن کوی

Ки тир ғамза дорад дркмини гоҳ

که تیر غمزه دارد درکمین گاه

Гадоӣ ӯем ва шоҳӣ нахоҳам

گدای اویم و شاهی نخواهم

Балӣ инсон шавад аз мағрури ҷоҳ

بلی انسان شود از مغرور جاه

Биё бар дидаи сӯфии қадам на

بیا بر دیده صوفی قدم نه

Ки бас некӯаст кори хоси ллаҳ

که بس نیکوست کار خاص لله