эй тўтёии дидаи ман хоки роҳи ту

ای توتیای دیده من خاک راه تو

Ҷонами фидои ғамзаи чашми сиёҳи ту

جانم فدای غمزه چشم سیاه تو

эй шаҳсавори ҳасани Аннанро кашида дор

ای شهسوار حسن عنان را کشیده دار

Каз ҳади гузашти валвалаи додхоҳи ту

کز حد گذشت ولوله دادخواه تو

Бар боми қаср чун бикшодӣ ниқоби дӯш

بر بام قصر چون بگشادی نقاب دوش

Шармандаи гашти моҳи з рӯй чу моҳи ту

شرمنده گشت ماه ز روی چو ماه تو

Бигурехт дил ба кӯй ту омад ба сад шитоб

بگریخت دل به کوی تو آمد به صد شتاب

Некӯаши дор чун буд андари паноҳи ту

نیکوش دار چون بود اندر پناه تو

эй дил хамӯш бош ки аз нолаи шабат

ای دل خموش باش که از ناله شبت

Сӯзанд қудсёни самовоти зи оҳи ту

سوزند قدسیان سماوات ز آه تو

Чашмам ба ҳоли зори дил хеш ме гирист

چشمم به حال زار دل خویش می گریست

Дил гуфт чун кунам ки буд ин гуноҳи ту

دل گفت چون کنم که بود این گناه تو

Сӯфии ту ҷони хеши ниҳон аз чаҳ ме кунӣ

صوفی تو جان خویش نهان از چه می کنی

Чун шеъри ҷони гудоз ту бошад гувоҳи ту

چون شعر جان گداز تو باشد گواه تو