Марои зи одами хокӣ чу ғам буд мирос

مرا ز آدم خاکی چو غم بود میراث

Куҷост домани соқӣ казу расм ба ғиос

کجاست دامن ساقی کزو رسم به غیاث

Ҷаҳон буд ҳдсии бозмонда аз фиръавн

جهان بود حدثی بازمانده از فرعون

Башу ба оби қаноати ту дасти азин эҳдос

بشو به آب قناعت تو دست ازین احداث

Чу гандаи пер қабеҳаст даҳри мардуми хор

چو گنده پیر قبیح است دهر مردم خوار

Бирав чу аҳли яқинаш талоқ кун ба слос

برو چو اهل یقینش طلاق کن به ثلاث

Фалак чу ҳодиса зойаст зу машав эмин

فلک چو حادثه زای است زو مشو ایمن

Паноҳ бар ба дар май фуруш аз он эҳдос

پناه بر به در می فروش از آن احداث

Ҷаҳон чу бар сари роҳ қиёматаст балӣ

جهان چو بر سر راه قیامت است بلی

Манеҳ асоси иқомат ки нест ҷои асос

منه اساس اقامت که نیست جای اثاث

Хабиса Эйаст ҷаҳон ва ту бози олами қудс

خبیثه ای است جهان و تو باز عالم قدس

Чу каркасон макун имрӯзи хуй бар ахбос

چو کرکسان مکن امروز خوی بر اخباث

Бунаи ту дил ба ғаму ғуссаи ҷаҳони сӯфӣ

بنه تو دل به غم و غصه جهان صوفی

Чу ин расед зи ҳаввоу одамати мирос

چو این رسید ز حوا و آدمت میراث