Чу шасти гашти камони қомат чу тири маро

چو شست گشت کمان قامت چو تیر مرا

Чу шасти рости баромади баҳору тири маро

چو شست راست برآمد بهار و تیر مرا

Чу тири кони зкмон аз кушоди шасти пурд

چو تیر کان زکمان از گشاد شست پرد

Парид Амри камони гашту шасти тири маро

پرید عمرو کمان گشت و شست تیر مرا

зи шасти зулфи камони абрувону тири қадон

ز شست زلف کمان ابروان و تیر قدان

Намонад баҳрау ҳаззу насибу тири маро

نماند بهره و حظ و نصیب و تیر مرا

Чу тири мҳтрқми зи офтоб ва бо перӣ

چو تیر محترقم ز آفتاب و با پیری

Фитодаи кор чу бо офтобу тири маро

فتاده کار چو با آفتاب و تیر مرا

Таҳайюраст чу аз дидани ситораи буруз

تحیر است چو از دیدن ستاره بروز

з дидани қамари андари шубони тири маро

ز دیدن قمر اندر شبان تیر مرا

Чунон бнўри ду чашмами расидаи нақсоне

چنان بنور دو چشمم رسیده نقصانی

Ки ҷуз сҳо нанамояд маи мунири маро

که جز سها ننماید مه منیر مرا

Кунун ду чашми марои лолау зрир яке аст

کنون دو چشم مرا لاله و زریر یکی است

Чаро ки ориз чун лола шуд зрири маро

چرا که عارض چون لاله شد زریر مرا

БФҳшу ҳазли ҷавонӣ ба перӣ оварадам

بفحش و هزل جوانی به پیری آوردم

Ки ҳеҷ шарм набӯд аз ҷавону пери маро

که هیچ شرم نبود از جوان و پیر مرا

Яке ба ду на баромади шумори тоъати ман

یکی به دو نه برآمد شمار طاعت من

Баромад аз гунаҳони маблағи хатири маро

برآمد از گنهان مبلغ خطیر مرا

БФсқу исёни андари туф съир шудам

بفسق و عصیان اندر تف سعیر شدم

Ки дам нашуд зндомт чу змҳрири маро

که دم نشد زندامت چو زمهریر مرا

Басии гуноҳи сағир ва кабӣр кардам касб

بسی گناه صغیر و کبیر کردم کسب

Ки наз кабӣри хатар буд ва наз сағири маро

که نز کبیر خطر بود و نز صغیر مرا

Баҳри сағири азобии кабӣрро аҳлам

بهر صغیر عذابی کبیر را اهلم

Агар на афв кунад холиқи кабӣри маро

اگر نه عفو کند خالق کبیر مرا

зи подшоҳ ва дабираст шар ва хайр навис

ز پادشاه و دبیر است شر و خیر نویس

Ки як нафас набӯд зон ва ин гзири маро

که یک نفس نبود زان و این گزیر مرا

Дабири хайри зи ман фориғу навишта шуда аст

دبیر خیر ز من فارغ و نوشته شده است

Ҳазор номаи шар аз дигар дабири маро

هزار نامه شر از دگر دبیر مرا

Наомад аз ман хайрӣ ва дар дилами ҳамаи он

نیامد از من خیری و در دلم همه آن

Ки ҳақи пазирад бе хайри хайри хайри маро

که حق پذیرد بی خیر خیر خیر مرا

Бик надам бипазиради ҳақ ар буд икдм

بیک ندم بپذیرد حق ار بود یکدم

Забону синаи ҳақи гӯли ҳақпазир маро

زبان و سینه حق گول حق پذیر مرا

Баҳри гуноҳи мшори илайҳ халқ шудам

بهر گناه مشار الیه خلق شدم

Аз онкии васвасаи деви бади мушири маро

از آنکه وسوسه دیو بد مشیر مرا

Намонад дар ҳамаи олами раҳи бадии алок

نماند در همه عالم ره بدی الاک

Ҳамора буд дар он роҳи бади масири маро

هماره بود در آن راه بد مسیر مرا

Пиёзи некии ман ҳечгуна тан нагирифт

پیاز نیکی من هیچگونه تن نگرفت

Бад-ӣн сазад ки бикӯбанд сар чу сайри маро

بدین سزد که بکوبند سر چو سیر مرا

Чу Мисри ҷомеъам аз ҳар бадӣу митрсм

چو مصر جامعم از هر بدی و میترسم

Аз онкии сӯии ҷаҳаннам буд масири маро

از آنکه سوی جهنم بود مسیر مرا

Боби фисқу фасоду хатоу ҷурму злл

بآب فسق و فساد و خطا و جرم و زلل

Наёфарида худованди ман назири маро

نیافریده خداوند من نظیر مرا

Варо аз онкӣ нагӯям назир ва нашиносам

ورا از آنکه نگویم نظیر و نشناسم

зи ҷаври ин тани ҷобир буд мҷири маро

ز جور این تن جابر بود مجیر مرا

зи дасти шайтон дар пои доми маъсиятам

ز دست شیطان در پای دام معصیتم

Ҷуз ӯ набошад азин доми дастгири маро

جز او نباشد ازین دام دستگیر مرا

з рафтан дар султони бксб кардани зар

ز رفتن در سلطان بکسب کردن زر

Нигоҳ дорад султон бе вазири маро

نگاه دارد سلطان بی وزیر مرا

Чунонкӣ доя диҳад ангабину шери бтФл

چنانکه دایه دهد انگبین و شیر بطفل

Диҳад зи кавсари фазли ангабину шери маро

دهد ز کوثر فضل انگبین و شیر مرا

Дар офариниши худ чун нигаҳ кунам гӯям

در آفرینش خود چون نگه کنم گویم

Сиришта шуд зи бадии мояи хамири маро

سرشته شد ز بدی مایه خمیر مرا

Танури афви ту гарм омад эй худои вдўд

تنور عفو تو گرم آمد ای خدای ودود

Бадаст тавба шавад бастаи як фатири маро

بدست توبه شود بسته یک فطیر مرا

Гумони ман бтўаст онкӣ оқибат накунӣ

گمان من بتو است آنکه عاقبت نکنی

На аз қалили уқубат на аз касӣри маро

نه از قلیل عقوبت نه از کثیر مرا

Нақӣру қтмир аз ман гуноҳ агар будӣ

نقیر و قطمیر از من گناه اگر بودی

Макун хитоби зи қтмир ва аз нақӣр маро

مکن خطاب ز قطمیر و از نقیر مرا

зи нафаси худ бнФири омадами ту раси фарёд

ز نفس خود بنفیر آمدم تو رس فریاد

зи нафаси ман ки нафас омад аз нафири маро

ز نفس من که نفس آمد از نفیر مرا

Ман ар бимирами шамъи замир ман намурда

من ار بمیرم شمع ضمیر من نمرد

Ки чашми дил буд аз нур ӯ қрири маро

که چشم دل بود از نور او قریر مرا

зи баҳр ҷурм намонад асари брҳмти ту

ز بحر جرم نماند اثر برحمت تو

Агар буд зи срии ҷурм то асири маро

اگر بود ز ثری جرم تا اثیر مرا

Агар бзоҳр дар зулматами зи ҷурму злл

اگر بظاهر در ظلمتم ز جرم و زلل

зи нури дайни ту шуълааст дар замири маро

ز نور دین تو شعله است در ضمیر مرا

Буқати марг чу бо дев корзор кунам

بوقت مرگ چو با دیو کارزار کنم

Ту бош то набарди деви дайни насири маро

تو باش تا نبرد دیو دین نصیر مرا

Дам аз надам чу брорми зи қаъри синаи блб

دم از ندم چو برارم ز قعر سینه بلب

Марони басӯии ду лаби дӯзахи қъири маро

مران بسوی دو لب دوزخ قعیر مرا

Бмн фирист бтслиму қабзи ҷони мулкӣ

بمن فرست بتسلیم و قبض جان ملکی

Ки аз саломати имон буд бшири маро

که از سلامت ایمان بود بشیر مرا

Бзири хоки млқн ту бош вақти сўол

بزیر خاک ملقن تو باش وقت سوآل

Ки то савоб равад посухи накири маро

که تا صواب رود پاسخ نکیر مرا

Расӯл гуфт амири сухан буд шоир

رسول گفت امیر سخن بود شاعر

Бад-ӣн қасида сазад хуоне ар амири маро

بدین قصیده سزد خوانی ار امیر مرا

Амир агар буд аз аҳли теғу тоҷу сарир

امیر اگر بود از اهل تیغ و تاج و سریر

зи фазли тоҷи даҳ ва аз хиради сарири маро

ز فضل تاج ده و از خرد سریر مرا

Ту дори теғи забони марои чунон ҷорӣ

تو دار تیغ زبان مرا چنان جاری

Ки гоҳ назм надонад кас аз ҷрири маро

که گاه نظم نداند کس از جریر مرا

Чу сӯзанӣ лақаб омад зи ҳури нори сафар

چو سوزنی لقب آمد ز حر نار سفر

Буруни ҷаҳон чу сари сӯзан аз срири маро

برون جهان چو سر سوزن از صریر مرا

зи ман бҷди шубайру шбри саломи расон

ز من بجد شبیر و شبر سلام رسان

Бҳшр бо шбронгиз ва бо шубайри маро

بحشر با شبرانگیز و با شبیر مرا