Дар ин ҷаҳон ки сарой ғамасту тосау тоб

در این جهان که سرای غمست و تاسه و تاب

Чу коса бар сар обему тираи дил чу сароб

چو کاسه بر سر آبیم و تیره دل چو سراب

Хароби олам ва мо ҷғдўор ва ин на аҷаб

خراب عالم و ما جغدوار و این نه عجب

Аҷаб аз онкӣ намонанд ҷғдро бхроб

عجب از آنکه نمانند جغد را بخراب

Бихоб ғифлат хуфтем хӯрдаи шарбати ҷаҳл

بخواب غفلت خفتیم خورده شربت جهل

Ки то шудеми збидори фитна бехуру хоб

که تا شدیم زبیدار فتنه بی خور و خواب

Кабоб оташ ҳирсем ва он зи хомии мост

کباب آتش حرصیم و آن ز خامی ماست

Ҳақиқатаст ки ҳар хомро кунанд кабоб

حقیقت است که هر خام را کنند کباب

Кабоб хеш нахонем ва зу амал накунем

کباب خویش نخوانیم و زو عمل نکنیم

Ки ногузир ситояндмон зи аҳли китоб

که ناگزیر ستایندمان ز اهل کتاب

Бҳрс хоста варзем то шавад бар мо

بحرص خواسته ورزیم تا شود بر ما

Ваболи хостаи чўнонкаҳи мӯӣ бар санҷоб

وبال خواسته چونانکه موی بر سنجاب

Тақӣу оқибат андеш нест аз мо кас

تقی و عاقبت اندیش نیست از ما کس

Азин шудеми сазовори гӯнаи гӯнаи уқоб

ازین شدیم سزاوار گونه گونه عقاب

Уқоби тоъати мо бози монда аз парвоз

عقاب طاعت ما باز مانده از پرواز

Шудеми сайди маосӣ чу Кебеки сайди уқоб

شدیم صید معاصی چو کبک صید عقاب

Ҳамаи тариқи савоб аз хатои ҳмидонм

همه طریق صواب از خطا همیدانم

Гирифтаи роҳи хтоӣиму бози мондаи савоб

گرفته راه خطائیم و باز مانده صواب

Аннани зи тоъат ҳақ тофтем ва бар ботил

عنان ز طاعت حق تافتیم و بر باطل

Бар асб маъсият оварда пойро бркоб

بر اسب معصیت آورده پای را برکاب

Агар худои таъолӣ ҳисоб хоҳаду бас

اگر خدای تعالی حساب خواهد و بس

Басаст моро гар оқилем шарми ҳисоб

بس است ما را گر عاقلیم شرم حساب

Ки дасти тоқати онгар малик наад бар мо

که دست طاقت آن گر ملک نهد بر ما

Гаронтарин гунаҳиро сабктарин азоб

گرانترین گنهی را سبکترین عذاب

Ҳаме пазем ҳама дар танури чубини нон

همی پزیم همه در تنور چوبین نان

Ҳаме барем ҳамаи ҷома бар тан аз маҳтоб

همی بریم همه جامه بر تن از مهتاب

Димоғи мо зи хиради нестӣ агар холӣ

دماغ ما ز خرد نیستی اگر خالی

Нарондаемӣ густохи вори ҷузи бхлоб

نرانده ایمی گستاخ وار جز بخلاب

Дарин ҷаҳон ки ду дам беш нест мояи умр

درین جهان که دو دم بیش نیست مایه عمر

Диранг суд надорад чу дам буд башитоб

درنگ سود ندارد چو دم بود بشتاب

Аз он чаҳ ба ки яке зини ду дам бтўбаҳ занем

از آن چه به که یکی زین دو دم بتوبه زنیم

Чу боби тавба на бастаст эзади таввоб

چو باب توبه نه بستست ایزد تواب

Шудеми ҷумлаи бгрдоби маъсияти гардон

شدیم جمله بگرداب معصیت گردان

Ки ҳам умед халосаст ва ҳам зи ғарқи боб

که هم امید خلاص است و هم ز غرق بآب

Ду дидаро занадам сайли бор бояд кард

دو دیده را زندم سیل بار باید کرد

Бар он умед ки сайлоб мекунад гирдоб

بر آن امید که سیلاب می کند گرداب

Боби дидаи бшўӣими номаи исён

بآب دیده بشوئیم نامه عصیان

Ки ҳаст номаи исён чу рем хӯрда битоб

که هست نامه عصیان چو ریم خورده بتاب

Агар ба нисбат салмонем з рӯй падар

اگر به نسبت سلمانیم ز روی پدر

Насаб чу суд чу гуяд фалаки Флоонсоб

نسب چو سود چو گوید فلک فلاانساب

Ки то бсирт салмон шавам дъоӣӣ кун

که تا بسیرت سلمان شوم دعائی کن

Магари дуои ту дар ҳақ ман шавад эҷоб

مگر دعای تو در حق من شود ایجاب

Бҳкми эзади ваҳоб то бихоҳад дошт

بحکم ایزد وهاب تا بخواهد داشت

Сипеҳри равшан даврон бигард тираи туроб

سپهر روشن دوران بگرد تیره تراب

Чаҳ Бутуробу ҷунайду шафиқ ва шблӣ бош

چه بوتراب و جنید و شفیق و شبلی باش

Ду дида бар раҳи фармони эзади ваҳоб

دو دیده بر ره فرمان ایزد وهاب

Дуруди боди зи мо ва ту бар расӯли худоӣ

درود باد ز ما و تو بر رسول خدای

Фузуни зи зарраи хуршеду қатраҳои саҳоб

فزون ز ذره خورشید و قطره های سحاب