Дилбанди ман ки бандаи рӯйиши маи тамом

دلبند من که بنده رویش مه تمام

Хуршед осмон ҷамоласту наҷму ном

خورشید آسمان جمالست و نجم و نام

Наҷми кулоҳи дуз ки тарки кулоҳ ӯ

نجم کلاه دوز که ترک کلاه او

Бар торак ғулом наҳй шаҳ шавад ғулом

بر تارک غلام نهی شه شود غلام

Сад бӯсаи фоми хостам аз наҷми наҷми наҷм

صد بوسه فام خواستم از نجم نجم نجم

Бар ман шимурди бӯса азон нӯши лълФом

بر من شمرد بوسه ازان نوش لعلفام

Ҳарчанд наҷми наҷми стондми зи наҷми бӯс

هرچند نجم نجم ستاندم ز نجم بوس

Хоҳам ки ҷумлаи ҷумлаи гузорами бнҷми фом

خواهم که جمله جمله گذارم بنجم فام

Мегаван ду зулфи наҷми каллаи дуз бар дўрх

میگون دو زلف نجم کله دوز بر دورخ

Домӣаст ҳалқаи ҳалқау моҳии миёни дом

دامی است حلقه حلقه و ماهی میان دام

Моҳии бдоми мондау моҳи тамоми не

ماهی بدام مانده و ماه تمام نی

Дар доми зулфи наҷми каллаи дузи ман кадом

در دام زلف نجم کله دوز من کدام

Дидам ҳамаи тпон ва беорому шӯхи чашм

دیدم همه طپان و بی آرام و شوخ چشم

ӯ боз орамида бар шарму каси хиром

او باز آرمیده بر شرم و کس خرام

Шоядгар аз малики дӯзахи наҷмро кунанд

شاید گر از ملک دوزخ نجم را کنند

Хуршеди нимрўзу маи ним шаби салом

خورشید نیمروز و مه نیم شب سلام

Шаби дида бар сипеҳр бонаҷм гузоштам

شب دیده بر سپهر بانجم گذاشتم

То худ назири наҷми каллаи дузи ман кадом

تا خود نظیر نجم کله دوز من کدام

Бар осмони замин Бухоро кунад сиррӣ

بر آسمان زمین بخارا کند سری

То андрўсти наҷми каллаи дузро мақом

تا اندروست نجم کله دوز را مقام

Ҳар хонае ки наҷми каллаи дузи ман дар ӯст

هر خانه ای که نجم کله دوز من در اوست

Аз саҳни хона нав барояд бтрФи бом

از صحن خانه نو برآید بطرف بام

Даврам агар зи наҷми каллаи дузи соъатӣ

دورم اگر ز نجم کله دوز ساعتی

Беёду ном наҷм надорам забону ком

بی یاد و نام نجم ندارم زبان و کام

Ҷуз дар сифот наҷм нахоҳад падед шуд

جز در صفات نجم نخواهد پدید شد

Дар насри ман ъзўбт ва дар назми ман низом

در نثر من عذوبت و در نظم من نظام

Ҳастам ғуломи наҷми каллаи дуз агар бтбъ

هستم غلام نجم کله دوز اگر بطبع

Аз сари кулоҳи хоҷагии оради бзири гом

از سر کلاه خواجگی آرد بزیر گام

Гўӣии ҳамеи ду наҷми бикҷо қурӯқ кунанд

گوئی همی دو نجم بیکجا قرق کنند

Бо садри наҷми дайн чу хиромади боҳтром

با صدر نجم دین چو خرامد باحترام

Венаи шеъри муштараки ғазалу мадҳ аз ду наҷм

وین شعر مشترک غزل و مدح از دو نجم

Бар наҷми дайни зи банда ривоят кунад тамом

بر نجم دین ز بنده روایت کند تمام

Фарзонаи наҷми дайн ки нуҷум сипеҳр шуд

فرزانه نجم دین که نجوم سپهر شد

Амри варои бҷмлаҳ мусаххар шуданд вароам

امر ورا بجمله مسخر شدند ورام

Наҷмӣ ки аз кифоят ва аз фазлу зиракӣ

نجمی که از کفایت و از فضل و زیرکی

Бар калак ӯст қоидаи маликро қавом

بر کلک اوست قاعده ملک را قوام

Наҷмӣ ки офтоби зи равшани замир ӯ

نجمی که آفتاب ز روشن ضمیر او

Гоҳ аз ғубори ҷмраҳи бипушади гуҳ аз ғмом

گاه از غبار جمره بپوشد گه از غمام

Наҷмӣ ки офтоб кунад зарраи зарра ро

نجمی که آفتاب کند ذره ذره را

То ӯ ббдр барра диҳад чун гирифт ҷом

تا او ببدر بره دهد چون گرفت جام

Наҷмӣ ки офтоби дилони ҳазрати варо

نجمی که آفتاب دلان حضرت ورا

Доранд қибла аз уфуқи шарқ то бшом

دارند قبله از افق شرق تا بشام

Наҷмӣ ки офтоби рухони хизмати варо

نجمی که آفتاب رخان خدمت ورا

Банданд бар миёни камар аз субҳ то бшом

بندند بر میان کمر از صبح تا بشام

Наҷмӣ ки бандагони варои ма сипар сазад

نجمی که بندگان ورا مه سپر سزد

Ҷавзои камари фалаки фарсу муштарии стом

جوزا کمر فلک فرس و مشتری ستام

эй бар сипеҳри дайни худованди наҷми саъд

ای بر سپهر دین خداوند نجم سعد

Нозир шудаи ббрҷи саодати бхосу ом

ناظر شده ببرج سعادت بخاص و عام

Хос аз ту бо саодату ташриф ва аз ту наҷм

خاص از تو با سعادت و تشریف و از تو نجم

Масъӯдаму мушарраф дар дидаи киром

مسعودم و مشرف در دیده کرام

Беинқилобу раҷъат ва бе нанаҳс ва бе вабол

بی انقلاب و رجعت و بی ننحس و بی وبال

Хоҳам ки бар сипеҳри ҷалолати буии мудом

خواهم که بر سپهر جلالت بوی مدام

Наҷмӣу офтоби ҳнрпрўрии ҳаме

نجمی و آفتاب هنرپروری همی

Дар сояи уннобату тимору иҳтимом

در سایه عنابت و تیمار و اهتمام

Дар офтоб нест магари маҷлиси бадеъ

در آفتاب نیست مگر مجلس بدیع

Аънии Абулмаъолии Абдуллоҳи аломом

اعنی ابوالمعالی عبدالله الامام

Ар ҷӯ ки ин қасидаи ман бар ту наҷми саъд

ار جو که این قصیده من بر تو نجم سعد

Арза шавад баҳамат аз меҳтар ҳамам

عرضه شود بهمت از مهتر همام

То офтоб ва наҷм буванд аз барои ман

تا آفتاب و نجم بوند از برای من

Гӯяндаи ҳадису ниўшндаҳи калом

گوینده حدیث و نیوشنده کلام

Вари мадҳ дар маҳал қабул уфтад он бузург

ور مدح در محل قبول افتد آن بزرگ

Наздик ман фиристад ё нома ё паём

نزدیک من فرستد یا نامه یا پیام

То осмони дунё аз наҷми саъду наҳс

تا آسمان دنیا از نجم سعد و نحس

Холӣ набӯд хоҳад аз имрӯз то қиём

خالی نبود خواهد از امروز تا قیام

Ту наҷми саъди бодӣ бар осмони дайн

تو نجم سعد بادی بر آسمان دین

Масъӯди авлиёӣ туед алии алдўом

مسعود اولیای تو اید علی الدوام

Гар дар ма ҳисом шавад хондаи ин мдиҳ

گر در مه حسام شود خوانده این مدیح

Бар ту хуҷастаи боди мдиҳу маи сиём

بر تو خجسته باد مدیح و مه صیام