Ҷузи оина ки кунад глрхои турои маълум

جز آینه که کند گلرخا ترا معلوم

Ки аз ҳабаши ҳашами оради бадаст кардани рӯм

که از حبش حشم آرد بدست کردن روم

Талиъа ояд ва онгаҳ сипоҳ бар асараш

طلیعه آید و آنگه سپاه بر اثرش

Падед хоҳад гаштани ҳақиқат аз мавҳум

پدید خواهد گشتن حقیقت از موهوم

Ман он нагӯям агар кас бар ғам ман гуяд

من آن نگویم اگر کس بر غم من گوید

Зиҳии сипоҳи бнФрини хҳӣ талиъа шавам

زهی سپاه بنفرین خهی طلیعه شوم

Бчҳраҳ будӣ маҳсуди некӯони хто

بچهره بودی محسود نیکوان ختا

Хат омадааст ки маҳсудро кунад марҳӯм

خط آمده است که محسود را کند مرحوم

Хаттӣ чу доираи андари кашӣу пиндорӣ

خطی چو دایره اندر کشی و پنداری

Хати ту доира исматаст ва ту маъсӯм

خط تو دایره عصمت است و تو معصوم

Гули тристи рахти хати бунафшаи табарӣ

گل طریست رخت خط بنفشه طبری

Рақами бунафшау гулбарги азу шудаи марқӯм

رقم بنفشه و گلبرگ ازو شده مرقوم

Ман аз хат ту нахоҳам бхт шуд ар бмсл

من از خط تو نخواهم بخط شد ار بمثل

Барояд аз гулбарги комгори ту кӯам

برآید از گلبرگ کامگار تو کوم

Бар он ниҳодам каз лаъли нӯши посухи ту

بر آن نهادم کز لعل نوش پاسخ تو

Биҷой бӯса барояд зумурради масмӯм

بجای بوسه برآید زمرد مسموم

Бабўса сахт гумоне надорам аз ту тамаъ

ببوسه سخت گمانی ندارم از تو طمع

Вагар гумон сипеҳр оядат камони лузӯм

وگر گمان سپهر آیدت کمان لزوم

На аз лаб ту сазад ҳеҷ ошиқии маъюс

نه از لب تو سزد هیچ عاشقی مأیوس

На аз муаййиди дайни ҳеҷ соилии маҳрӯм

نه از مؤید دین هیچ سائلی محروم

Ҷаҳони маҷду мъолии муаййиди бен ҷамол

جهان مجد و معالی مؤید بن جمال

Ки ҷузв илм вайаст аз замонаи кули улӯм

که جزو علم ویست از زمانه کل علوم

Миёни аҳли замони ҳечгуна дониш нест

میان اهل زمان هیچگونه دانش نیست

Ки он бахотир ӯ мушкиласту номафҳум

که آن بخاطر او مشکل است و نامفهوم

Миёни анҷумани аҳли фазлу аҳли ҳунар

میان انجمن اهل فضل و اهل هنر

Буд чу бадари дарахшнда дар миёни нуҷум

بود چو بدر درخشنده در میان نجوم

Аё Карими нажодӣ ки то шудӣ пайдо

ایا کریم نژادی که تا شدی پیدا

зи ҷӯади ту бҷҳони ном бухл шуд маъдӯм

ز جود تو بجهان نام بخل شد معدوم

Аз онкии муми дилӣ дар сахои бмҳри савол

از آنکه موم دلی در سخا بمهر سؤال

Бмҳри меҳри ту оҳан дилон шуданд чу мум

بمهر مهر تو آهن دلان شدند چو موم

Ту зи ошиёнаи бози сипеди хостаҳ Эй

تو ز آشیانه باز سپید خاسته ای

зи боз хона напарад бҳичи холии бум

ز باز خانه نپرد بهیچ خالی بوم

Назири ту зи карямони бдҳр пайдо нест

نظیر تو ز کریمان بدهر پیدا نیست

Бҳичи шаҳру навоҳии бҳичи барзану бум

بهیچ شهر و نواحی بهیچ برزن و بوم

Саховату караму ҷӯаду мардумии ҳунар

سخاوت و کرم و جود و مردمی هنر

зи хонивода ту шуд ниёами ту туам

ز خانواده تو شد نیام تو توم

Ҷамоли дайни падари хешро ҳамеи Монӣ

جمال دین پدر خویش را همی مانی

Сутӯдаи сирати ойину шаъну феълу русум

ستوده سیرت آیین و شأن و فعل و رسوم

Ҳамаи хисоли туу расми тести номаъюб

همه خصال تو و رسم تست نامعیوب

Ҳамаи ниҳоди туу феъли тести номазмум

همه نهاد تو و فعل تست نامذموم

Сарони асри турои модҳнд ва ту мамдуҳ

سران عصر ترا مادحند و تو ممدوح

Маони даҳр туро ходиманд ва ту махдум

مهان دهر ترا خادمند و تو مخدوم

Сухан ки ҷузи бмдиҳи ту назм карда шавад

سخن که جز بمدیح تو نظم کرده شود

Сухани сарой буд золиму сухани мазлӯм

سخن سرای بود ظالم و سخن مظلوم

Бзргўорои доне ки бандаро ҳар сол

بزرگوارا دانی که بنده را هر سال

Буд русумӣ аз базли вуҷӯди ту марсум

بود رسومی از بذل وجود تو مرسوم

зи соли панҷ маи андари гузашт ва айб манаст

ز سال پنج مه اندر گذشت و عیب منست

Ки қисса рафъ накардам чу кеҳтарони хадум

که قصه رفع نکردم چو کهتران خدوم

Хаттӣ навис басӯии вакили хоссаи хеш

خطی نویس بسوی وکیل خاصه خویش

Алӣ алхусус баноми раҳеи бадани маълум

علی الخصوص بنام رهی بدن معلوم

Агар чаҳ лؤлؤ маншур бошад он ббҳо

اگر چه لؤلؤ منشور باشد آن ببها

зи табъи бандаи баҳои гири лؤлؤи манзум

ز طبع بنده بها گیر لؤلؤ منظوم

Нмишаҳ то ғаму шодӣу ком ва нокомӣ аст

نمیشه تا غم و شادی و کام و ناکامی است

Бҳкми яздон бар бандагон ӯ маҳкӯм

بحکم یزدان بر بندگان او محکوم

Бақои умри ту бодои бкоми дили ҷовид

بقای عمر تو بادا بکام دل جاوید

Дил вале ту шоду дили адуи мағмум

دل ولی تو شاد و دل عدو مغموم