Хдоигони ҷаҳони подшоҳи малики ором

خدایگان جهان پادشاه ملک آرام

Ки амри нофиз ӯ рости чархи тавсани ром

که امر نافذ او راست چرخ توسن رام

Шаҳӣ ки аз хушӣу хуррамӣу равнақу фар

شهی که از خوشی و خرمی و رونق و فر

Рнқу Ирам аз малик ӯ барандаи вом

رنق و ارم از ملک او برنده وام

Ба амри нофизи маъмури прўрндаҳ ба лутф

به امر نافذ مأمور پرورنده به لطف

Низом дода дигарбораи маликро ба низом

نظام داده دگرباره ملک را به نظام

Низоми дайни Муҳамади Муҳамади бен алӣ

نظام دین محمد محمد بن علی

Вазири мейрони аслу насаби амири киром

وزیر میران اصل و نسب امیر کرام

Варост аз вузарои бартарӣ ва аз умаро

وراست از وزرا برتری و از امرا

Барон ниҳод ки сари рост бар ҳамаи андом

بران نهاد که سر راست بر همه اندام

Муназзам аз қалам ӯст шуғли ҳафт иқлӣм

منظم از قلم اوست شغل هفت اقلیم

Чунонкии ҳафтау моҳ аз Лайлӣу айём

چنانکه هفته و ماه از لیلی و ایام

Бар ӯ лиёлӣу айём офарин гӯйанд

بر او لیالی و ایام آفرین گویند

Сухани сароён аз вақти субҳ то гуҳи шом

سخن‌سرایان از وقت صبح تا گه شام

Аё расидаи насими сабоҳи давлати ту

ایا رسیده نسیم صباح دولت تو

з рӯй машриқи чин то қафои мағриби шом

ز روی مشرق چین تا قفای مغرب شام

Ба боғи мадҳи ту булбул шавад шмомаҳи сафир

به باغ مدح تو بلبل شود شمامه صفیر

Чу шамаи гули халқ ту баркашад ба машом

چو شمه گل خلق تو برکشد به مشام

Ба ҳақ вале нъми аҳли илму фазли туе

به حق ولی نعم اهل علم و فضل تویی

Турост дар ҳақи арбоби илму фазли анъом

تراست در حق ارباب علم و فضل انعام

Чу хури зи гардуни рухшандае ва бахшанда

چو خور ز گردون رخشنده‌ای و بخشنده

зи бори миннат ту нест гарданӣ бе вом

ز بار منت تو نیست گردنی بی‌وام

Касе зи аҳл қалам нест аз ту макрам тар

کسی ز اهل قلم نیست از تو مکرم‌تر

зи бандагони малики зулҷалолу алокром

ز بندگان ملک ذوالجلال و الاکرام

Ба пеши соилу зоири бенон ту ба қалам

به پیش سائل و زایر بنان تو به قلم

Гиреҳ набандад пои алиф ба домани лоам

گره نبندد پای الف به دامن لام

Муллоам нест бар он кас ки бар ту гуяд мадҳ

ملام نیست بر آن کس که بر تو گوید مدح

Ки бар ҳакими зи мадҳ лӣим нест муллоам

که بر حکیم ز مدح لئیم نیست ملام

Ғуломи хотири хешам ба назми мадҳати ту

غلام خاطر خویشم به نظم مدحت تو

Ки ҳарчӣ хоҳам азу беш мекунад чу ғулом

که هرچه خواهم ازو بیش می‌کند چو غلام

Ба чашми оради ҷом ҷаҳон намой сухан

به چشم آرد جام جهان‌نمای سخن

Ки то ҷаҳони сухани ту ба бинад андари ҷом

که تا جهان سخن تو به بیند اندر جام

Чу назми мадҳи ту оғоз кардам андари вақт

چو نظم مدح تو آغاز کردم اندر وقت

Ба ман намонад роҳ бурун шуду анҷом

به من نماند راه برون شد و انجام

برارد аз садафи синаи лؤлؤи мансур

برآرد از صدف سینه لؤلؤ منثور

Ки то ба силки дрорм ба сӯзани низом

که تا به سلک درآرم به سوزن نظام

Нзомёи сухани бандаи низоми аддӣн

نظامیا سخن بنده نظام الدین

Агар ту хуонеи беҳтар ки ман дарин ҳангом

اگر تو خوانی بهتر که من درین هنگام

Ки хоҷаро сухани ман ба лаҳну нғмти ту

که خواجه را سخن من به لحن و نغمت تو

Чунон ба гӯш хуш ояд ки шукри андари ком

چنان به گوش خوش آید که شکر اندر کام

Чу сим хом шавад гар наҳй сурб бар даст

چو سیم خام شود گر نهی سرب بر دست

Чу зар пухта шавад гар наҳй бар оҳани гом

چو زر پخته شود گر نهی بر آهن گام

Ҷамол гирад шеъри ман аз ривояти ту

جمال گیرد شعر من از روایت تو

Чу зар пухта шавадгар чу сим бошад хом

چو زر پخته شود گر چو سیم باشد خام

Ҷаҳон ба коми ту бод эй вазири малики орой

جهان به کام تو باد ای وزیر ملک‌آرای

Ки то ба давлати шоҳи ҷаҳони ту ронии ком

که تا به دولت شاه جهان تو رانی کام