эй бтоҷу тахти шоҳии вориси афросйоб

ای بتاج و تخت شاهی وارث افراسیاب

Гирди фатҳу нусрат аз наъли сами афросйоб

گرد فتح و نصرت از نعل سم افراسیاب

Аз таҷаммули наъли заррини сози мари аФрос ро

از تجمل نعل زرین ساز مر افراس را

Каз таҷаммули наъли заррини сохтӣ афросйоб

کز تجمل نعل زرین ساختی افراسیاب

Акси моҳи нави фалак бар оби дарёи афканд

عکس ماه نو فلک بر آب دریا افکند

То Бама мнъл шаванд аз баҳри ту аФроси об

تا بمه منعل شوند از بهر تو افراس آب

Чашмаи оби ҳаёти дшмнонт хушк шуд

چشمه آب حیات دشمنانت خشک شد

Зоби дарёи ранги теғи ту ки хӯн дорад ҳубоб

زآب دریا رنگ تیغ تو که خون دارد حباب

Подшоҳи машриқии теғи ҷаҳонгир ту ҳаст

پادشاه مشرقی تیغ جهانگیر تو هست

ХўнФшон чун аз қроби субҳи теғи офтоб

خونفشان چون از قراب صبح تیغ آفتاب

Офтоб аз ахтарони молики рқоб ар ҳаст ва нест

آفتاب از اختران مالک رقاب ار هست و نیست

Бегмони бории тўӣӣ аз хусравони молики рқоб

بیگمان باری توئی از خسروان مالک رقاب

Теғ бар ки озмоиди ваии ту бар ки пайкарон

تیغ بر که آزماید وی تو بر که پیکران

Вай кунад лаъл аз дили санг ва ту аз рӯй туроб

وی کند لعل از دل سنگ و تو از روی تراب

Дасти фармони ту ноФрмонбронро давр кард

دست فرمان تو نافرمانبرانرا دور کرد

Сари згрдни ҷони зтни даст аз Аннани по аз рикоб

سر زگردن جان زتن دست از عنان پا از رکاب

Хусрави масъӯди сонии шоҳи масъӯди ахтарӣ

خسرو مسعود ثانی شاه مسعود اختری

Ахтару номи туро бо саъди Акбари фатҳи боб

اختر و نام ترا با سعد اکبر فتح باب

Чун ту шоҳӣ аз нажоди шоҳу хотуни ҷаҳон

چون تو شاهی از نژاد شاه و خاتون جهان

Одам ва ҳавво назод аз ҳеҷ моам ва ҳеҷ боб

آدم و حوا نزاد از هیچ مام و هیچ باب

Мунсифу одили шаҳии зоти турои эзади сиришт

منصف و عادل شهی ذات ترا ایزد سرشت

ЗоФрини маҳз ва аз инсофи сарфу адли ноб

زآفرین محض و از انصاف صرف و عدل ناب

Гар бъдли ту зиўз оҳӯ бинолад барканд

گر بعدل تو زیوز آهو بنالد برکند

Клбтини шохи оҳӯ аз даҳони юзи ноб

کلبتین شاخ آهو از دهان یوز ناب

Халқро зоизди ътоӣигар атоҳои туро

خلق را زایزد عطائی گر عطاهای ترا

Халқ бар худ бшмрнд алҳақ наёяд дар ҳисоб

خلق بر خود بشمرند الحق نیاید در حساب

Ҳам ту бар ҳақӣ ва ҳам хотб агар дар ҳақи ту

هم تو بر حقی و هم خاطب اگر در حق تو

Аз бар минбар кунад бар ту ътоءи аллоҳи хитоб

از بر منبر کند بر تو عطاء الله خطاب

Бахти бедор ту дорад мари раиятро чунонк

بخت بیدار تو دارد مر رعیت را چنانک

Дояи Тифли нозанинро ширхору ширхўоб

دایه طفل نازنین را شیرخوار و شیرخواب

Сӯзаниро сӯзани хотири бслки мадҳи ту

سوزنی را سوزن خاطر بسلک مدح تو

Гар баҳри ҳарфии дароради дона дар хўшоб

گر بهر حرفی درآرد دانه در خوشاب

Дар хиҷолат бошад аз табъи сухани пирои хеш

در خجالت باشد از طبع سخن پیرای خویش

То хуш ояд ё наёяд шеър ӯ бар шайху шоб

تا خوش آید یا نیاید شعر او بر شیخ و شاب

Дар саноаш ва дар дуоаш арчнд нисёнасту саҳв

در ثناش و در دعاش ارچند نسیانست و سهو

Ҳам сано ва ҳам дуои мсмўъи боду мустаҷоб

هم ثنا و هم دعا مسموع باد و مستجاب

Камтарини пардаи сарои коху айвони ту бод

کمترین پرده سرای کاخ و ایوان تو باد

Ин мушаббаки хаймаи симоби ранг бе таноб

این مشبک خیمه سیماب رنگ بی طناب

Душманони малики ту зини хаймаи симоби ранг

دشمنان ملک تو زین خیمه سیماب رنگ

Ҳамчу бар ойина симобанд андари изтироб

همچو بر آئینه سیمابند اندر اضطراب

Тоқи даргоҳи сарои тести миҳроби мулӯк

طاق درگاه سرای تست محراب ملوک

Ҳарки рӯй оради барин миҳроб рӯй аз ваии мтоб

هرکه روی آرد برین محراب روی از وی متاب

Дидаи дарё бо ду дили дӯзахи бидонадяши туро

دیده دریا با دو دل دوزخ بداندیش ترا

То чу фиръавни лъини ҳам ғарқ гардад ҳам биёб

تا چو فرعون لعین هم غرق گردد هم بیاب

Олам аз адли ту ободасту шоҳи олимӣ

عالم از عدل تو آباد است و شاه عالمی

То ту бошӣ шоҳи олам кӣ шавад олами хароб

تا تو باشی شاه عالم کی شود عالم خراب

Халқи олами зоФринш ҳамчунон чун буд ва ҳаст

خلق عالم زآفرینش همچنان چون بود و هست

То ббоду хоку об ва нор доранд интисоб

تا بباد و خاک و آب و نار دارند انتساب

Онро лутфасту сФўти норро нуру зё

آنرا لطفست و صفوت نار را نور و ضیا

Хокро ҳаламу дирангу бодро хашму шитоб

خاک را حلم و درنگ و باد را خشم و شتاب

То набошад дар иборати мунқалиб чун мстўӣ

تا نباشد در عبارت منقلب چون مستوی

Мстўии боби фатҳатро мабодои инқилоб

مستوی باب فتحت را مبادا انقلاب