Оби гули барад онкӣ дорад оташи анбари духон
آب گل برد آنکه دارد آتش عنبر دخان
Хок аз оташи гулшану бод аз духон анбар фишон
خاک از آتش گلشن و باد از دخان عنبر فشان
Гулшани ънбрФшон аз боду хок осон кунад
گلشن عنبرفشان از باد و خاک آسان کند
Онкии оби гули барад аз оташи анбари духон
آنکه آب گل برد از آتش عنبر دخان
Боди паймӯдам ки дорам обрўӣӣ назд дӯст
باد پیمودم که دارم آبروئی نزد دوست
Оташ дил карда дар хокистари синаи ниҳон
آتش دل کرده در خاکستر سینه نهان
Хоки пӯши оташи дили баради сайлоби мижа
خاک پوش آتش دل برد سیلاب مژه
Ҷон чаҳ рнҷонм ки дар тан бодпимоӣӣаст ҷон
جان چه رنجانم که در تن بادپیمائی است جان
Чун ниҳоди ман зи боду хоку об ва оташ аст
چون نهاد من ز باد و خاک و آب و آتش است
Боду хоку обу оташро ниҳодам бар миён
باد و خاک و آب و آتش را نهادم بر میان
Гарму сарди оташу обу ғами тимори дӯст
گرم و سرد آتش و آب و غم تیمار دوست
Ҳамчуи боди орми сабкгар ҳамчу хок ояд гарон
همچو باد آرم سبک گر همچو خاک آید گران
Андарони мавсим ки гардад боди анбари бези хок
اندران موسم که گردد باد عنبر بیز خاک
Оташи афрӯзади рухи лолаи боби осмон
آتش افروزد رخ لاله بآب آسمان
Анбари оташи параст дӯст ронад ҳам ббод
عنبر آتش پرست دوست راند هم بباد
Вази мижа бар хоки поиши резами оби арғавон
وز مژه بر خاک پایش ریزم آب ارغوان
Дӯсти оби дидаи нстонд бар баҳоии хоки пой
دوست آب دیده نستاند بر بهای خاک پای
Зари отшкўн хўҳд гуяд пас аз боди вазон
زر آتشکون خوهد گوید پس از باد وزان
Бо вуҷӯди тоҷи дайни Маҳмӯд ҳам бахшад зи хок
با وجود تاج دین محمود هم بخشد ز خاک
Зар чун оташи баҳоии шеър чун оби равон
زر چون آتش بهای شعر چون آب روان
Тоҷи дайни он оби лутфи хоки илми боди даст
تاج دین آن آب لطف خاک علم باد دست
Садр оташ ҳаст гарданкаши гардуни тавон
صدر آتش هست گردنکش گردون توان
Онкӣ бе оби дуоташ хок турон ҳаст чун
آنکه بی آب دواتش خاک توران هست چون
Миҷмарӣ беавду оташи кштӣӣ бе бодбон
مجمری بی عود و آتش کشتئی بی بادبان
Онкии пеши калак ӯ бошад чу пеши боди хок
آنکه پیش کلک او باشد چو پیش باد خاک
Ханҷар . . . Об дода найзаи оташи синон
خنجر . . . آب داده نیزه آتش سنان
Вонкаҳи эзади зобу хоки рأФту раҳмати сиришт
وانکه ایزد زآب و خاک رأفت و رحمت سرشت
Боди халқ ӯ ки беоташ буд чун машку бон
باد خلق او که بی آتش بود چون مشک و بان
Боди хоки кӯй ӯро гар диҳад тӯҳфаи боб
باد خاک کوی او را گر دهد تحفه بآب
Зари отшкўни бкФ ъбҳр барояд зобдон
زر آتشکون بکف عبهر برآید زابدان
Боди поишро сипеҳри обгун аз моҳи нав
باد پایش را سپهر آبگون از ماه نو
Наъли отшгўн наад бар хоки паймои ҷаҳон
نعل آتشگون نهد بر خاک پیمای جهان
Ҳотами тоӣии з бод бирав аз хоки карам
حاتم طائی ز باد برو از خاک کرم
Зотши дӯзах чу ёқӯтаст бо оби равон
زآتش دوزخ چو یاقوتست با آب روان
Калак ӯ каз хок расту оби ҷӯй фазл хӯрд
کلک او کز خاک رست و آب جوی فضل خورد
Хотамаст аз зӯри бод оташ фитад дар Нитсаатон
خاتم است از زور باد آتش فتد در نیستان
Бод рангин кард номи шеъри оташи хотирӣ
باد رنگین کرد نام شعر آتش خاطری
Хоки рангини номи зар бо обтар ин ном азон
خاک رنگین نام زر با آب تر این نام ازان
Даст ӯ доими боб рӯй оташи хотирон
دست او دایم بآب روی آتش خاطران
Хок рангин месипорад боди рангин бе нишон
خاک رنگین می سپارد باد رنگین بی نشان
Хок бо зорӣ кунад бе оби лҳўонгизи зар
خاک با زاری کند بی آب لهوانگیز زر
Бод дастӣҳо кунад ва оташ занад дар сӯзён
باد دستیها کند و آتش زند در سوزیان
Каз чаҳ дар хоки Самарқанди оташи фитнаи нишонд
کز چه در خاک سمرقند آتش فتنه نشاند
Оби инсофи вай аз бод ҳарӣ дорад нишон
آب انصاف وی از باد هری دارد نشان
Хоку боду обу оташ гавҳарон буданд ва ман
خاک و باد و آب و آتش گوهران بودند و من
Сохтам дар силки мадҳ ӯ бҳкми имтиҳон
ساختم در سلک مدح او بحکم امتحان
Назд донои хоку боду об ва оташ гавҳаранд
نزد دانا خاک و باد و آب و آتش گوهرند
Тоҷро зебанду тоҷи арзади бгўҳрҳои кон
تاج را زیبند و تاج ارزد بگوهرهای کان
То буд дмсозӣу улфати миёни обу хок
تا بود دمسازی و الفت میان آب و خاک
То буд бо обу оташи ҳам бар ин ойини нишон
تا بود با آب و آتش هم بر این آئین نشان
Чашмаи оби ҳаёти душманонаши хушки бод
چشمه آب حیات دشمنانش خشک باد
Хок бар сари бод дар тани оташи андари хонимон
خاک بر سر باد در تن آتش اندر خانمان