Моҳ муаззам омад бо фару офарин
ماه معظم آمد با فر و آفرین
Бо афву фазлу мағфирати олами офарин
با عفو و فضل و مغفرت عالم آفرین
Моҳӣаст ин каз омадан ӯ хуҷастагӣ аст
ماهی است این کز آمدن او خجستگی است
Бодои хуҷаста омаданаш бар насири дайн
بادا خجسته آمدنش بر نصیر دین
Волои насири дайни шарафу давлати рафеъ
والا نصیر دین شرف و دولت رفیع
Аҳмад ки офарӣда шуд аз ҳамду офарин
احمد که آفریده شد از حمد و آفرین
Айни алкФоти онкии нигаҳдори кори малик
عین الکفات آنکه نگهدار کار ملک
Ҳаст ӯ бъини равшану дидори даври байн
هست او بعین روشن و دیدار دور بین
Озода Эй биҷӯад ва сахо гашта бе назир
آزاده ای بجود و سخا گشته بی نظیر
Фарзонае бзҳн ва зко гашта бе қарин
فرزانه ای بذهن و ذکا گشته بی قرین
Садрӣ ки ҳафтумин фалак аз қадару ҳимматаш
صدری که هفتمین فلک از قدر و همتش
Шуд зери даст чунки бҳФтми фалаки замин
شد زیر دست چونکه بهفتم فلک زمین
Ҳамчун замин ки бошад дар сояи фалак
همچون زمین که باشد در سایه فلک
Бошад фалаки маров ар дар сояи нигин
باشد فلک مراو ار در سایه نگین
Ҷуз бо сахо бурун наниҳад по аз остон
جز با سخا برون ننهد پا از آستان
Ҷуз бо ато бурун накунад даст аз остин
جز با عطا برون نکند دست از آستین
Озодагии бтинт ӯ дар сиришта шуд
آزادگی بطینت او در سرشته شد
Онгаҳ ки офарӣда шуд одами зи обу тин
آنگه که آفریده شد آدم ز آب و طین
эй малики шоҳи шарқи бФрҳнгу фазли ту
ای ملک شاه شرق بفرهنگ و فضل تو
Бо фари малики шкоаҳи Фаридуни обтин
با فر ملک شکاه فریدون آبتین
Кори раияту ҳашами подшоҳ ро
کار رعیت و حشم پادشاه را
Тадбири ту савоб буд рои ту матин
تدبیر تو صواب بود رای تو متین
Хаттӣ ки ту кашии ҳамаи арқони малик ро
خطی که تو کشی همه ارکان ملک را
Роӣӣаст мустақӣм ва сиблатӣаст мстбин
رائی است مستقیم و سبیلی است مستبین
Соҳиб ки баргузӣдаи султон олам аст
صاحب که برگزیده سلطان عالم است
ӯ мари турои з оламён кард баргузин
او مر ترا ز عالمیان کرد برگزین
Чун назд худ макин ва амин ёфт мртро
چون نزد خود مکین و امین یافت مرترا
Наздики подшоҳ макин гардаду амин
نزدیک پادشاه مکین گردد و امین
Озодагони бўтъи маровро шудаи раҳе
آزادگان بوطع مراو را شده رهی
Фарзонагони бтбъи маровро шуда раҳин
فرزانگان بطبع مراو را شده رهین
Чун офтоби чарх ки равшан кунад ҷаҳон
چون آفتاب چرخ که روشن کند جهان
Равшан шуд аз кифоят ӯ малики шарқу чин
روشن شد از کفایت او ملک شرق و چین
Тираи дуот ӯ рух калакат кунад мунир
تیره دوات او رخ کلکت کند منیر
Калак назор ӯ тан давлат кунад самин
کلک نزار او تن دولت کند سمین